Post Tagged ‘criminelen’

VIDEO – Een van de meestgezochte criminelen van Mexico is maandag opgepakt. Details over de arrestatie van Edgar Valdez, vanwege zijn uiterlijk ook wel La Barbie genoemd, zijn nog niet bekend. Valdez was vroeger een belangrijk lid van het kartel Beltran Levya, een beruchte drugsbende in Mexico. De leider van de organisatie werd eind vorig jaar gedood. Sindsdien probeert Valdez met geweld de macht binnen het kartel in handen te krijgen. Vooral in het zuiden van Mexico is de machtsstrijd bloedig. De aanhouding van ‘La Barbie’ is goed nieuws voor de Mexicaanse president Felipe Calderon. Hij ligt zwaar onder vuur vanwege het escalerende drugsgeweld in Mexico. Zo werden vorige week 72 lichamen gevonden op een boerderij bij de grens met de Verenigde Staten. De slachtoffers waren volgens de regering vermoord door een van de kartels. De overheid heeft leger en politie ingezet om de drugsoorlog te bestrijden, maar alleen al dit jaar zijn ongeveer 3200 agenten ontslagen wegens corruptie of onbetrouwbaarheid. De 3200 agenten kwamen niet door een betrouwbaarheidstest, zei politiecommandant Facundo Rosas maandag tegen de pers. Onder de 3200 die op straat kwamen te staan, zijn 465 agenten die wegens misdrijven zijn aangeklaagd. De Mexicaanse regering probeert de politie, die berucht is om de corruptie in haar gelederen, te zuiveren. President Felipe Calderon lanceerde in 2006 een campagne tegen de georganiseerde misdaad, die zich vooral op de handel in drugs concentreert. Deze oorlog tegen de drugs heeft sindsdien al meer dan 28.000 mensen het leven gekost. In sommige plaatsen hebben militairen taken van de politie overgenomen, omdat de autoriteiten de agenten daar niet vertrouwden.

[vsw id="naPMVzoehpM" source="youtube" width="425" height="344" autoplay="no"]

Een 35-jarige Remco Karreman is donderdagmiddag op Isla Margarita in Venezuela om het leven gekomen nadat hij bij een beroving was beschoten. Dat bevestigt een woordvoerder van het ministerie van Buitenlandse Zaken zondag. Zijn vrouw, Marlina Antonio Karreman van de Veer, die bij hem was, wist hem naar een militair ziekenhuis te brengen. Donderdagmiddag was hij met zijn vrouw onderweg in de auto toen ze stopten bij een benzinepomp om wat fruit te kopen. Remco droeg zichtbaar een gouden ketting en dat is op Isla Margarita de laatste jaren heel riskant. Drie plaatselijke criminelen wilden de ketting roven en schoten hem neer. Remco’s vrouw Marlina bracht hem naar het militair hospitaal Sayago Mora, waar hij een paar uur verbleef.  Hij werd vervolgens overgebracht naar de spoedafdeling van hospitaal Luis Ortega in Porlamar. Daar overleed hij. Volgens de krant wil zijn familie ‘gerechtigheid’ en wordt benadrukt dat het slachtoffer geen vijanden had of problemen met iemand. Ze woonden al acht jaar op Isla Margarita. In de krant wordt hij ‘koopman’ genoemd, volgens onze correspondent runde de familie Karreman een Bread & Breakfast. Gisteren is Karreman begraven. Toevallig was de Venezolaanse president Chavez toen op het eiland, onder andere  om te praten over de onveiligheid. In 2008 was ik zelf op Isla Margarita in verband met de moorden op Wendy en Joyce Videler en zakenman Johan Woudstra. Bij de laatste wordt als een van de meest logische motieven genoemd dat hij met zijn Rolex om in een fout gebied liep, op weg naar zijn hotel. Die reportage (‘Bloed in het paradijs’) staat HIER.

VIDEO – Een arrestatieteam heeft een van de meest gezochte criminelen van Nederland, Dino Soerel, gearresteerd op de Rozengracht in Amsterdam. Soerel is een handlanger van Willem Holleeder en veroordeeld tot acht jaar cel. Hij werd wereldwijd gezocht door Interpol.  Tijdens de inval van een arrestatieteam van het Korps landelijke politiediensten (KLPD) in een appartement aan de Rozengracht, werden aan het begin van de avond waarschijnlijk rookbommen gebruikt. Het KLPD is momenteel nog bezig met onderzoek in het appartement. De rechtbank in Haarlem heeft Soerel in december een gevangenisstraf van acht jaar opgelegd. Soerel, handlanger van Willem Holleeder, was echter voortvluchtig. Het OM had tien jaar cel geëist en een ontnemingsvordering van 1,1 miljoen euro . De rechtbank kwam tot een lagere gevangenisstraf omdat zij minder feiten bewezen achtte. Soerel speelde volgens justitie een hoofdrol in een criminele organisatie die internationale transporten van xtc, cocaïne, heroïne en hasj organiseerde. Het OM gebruikte onder meer verklaringen van betrokkenen als bewijs. De vermoorde Willem Endstra noemde hem in diens ‘achterbankgesprekken’, ‘de koning van de onderwereld’. ‘Ze sidderen allemaal voor hem,’ aldus Endstra. Volgens kroongetuige Peter La Serpe was Soerel samen met de Turkse drugsbaas Ali Akgün opdrachtgever van een aantal liquidaties, waaronder die van Kees Houtman en Thomas van der Bijl.  Soerel sloeg in februari 1989 samen met zijn vriend Martin Kok in Volendam een kroegbezoeker dood met een barkruk. Daarvoor kreeg hij vier jaar. Advocaat van Soerel, Bénédicte Ficq, wil geen commentaar geven. Justitie houdt morgen om 12.00 uur een persconferentie over de arrestatie.

Lees ook de weblog De vergeefse klopjacht op Dino Soerel van Elseviers misdaadjournalist Gerlof Leistra. Bekijk hier, hier en hier foto’s van de arrestatie.

[vsw id="eqqVGnzEraw" source="youtube" width="425" height="344" autoplay="no"]

De Venezolaanse autoriteiten hebben op het terrein van een ranch in de centrale deelstaat Guarico vier ton cocaïne ontdekt. De partij drugs lag er begraven. Volgens minister van justitie Tareck El Aissami gaat het om de grootste drugsvondst sinds jaren en is een grote klap toegebracht aan de criminelen die Venezuela gebruiken als doorgangshaven voor de smokkel van Colombiaanse cocaïne naar de Verenigde Staten, Europa en de Cariben. De cocaïne werd ontdekt nadat twee F-16’s van de Venezolaanse luchtmacht een dag eerder een verdacht vliegtuigje in het gebied hadden onderschept. De inzittenden van het toestel wisten te ontkomen. Volgens de Venezolaanse autoriteiten gaat het om Mexicanen die voor een van de machtige Mexicaanse drugskartels werken. Op de ranch werd één arrestatie verricht. Op het terrein wordt nog verder gezocht. Er ligt mogelijk nog meer cocaïne begraven, zei El Aissami.

Liquidaties in de Nederlandse onderwereld (1)

Geplaatst: 21/08/2010 in Wiki
Tags:, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

3 maart 1975: Chung Mon
Eigenaar van het gokhuis Wah Kiauw. Mon controleerde achter de schermen de hele Chinese heroïnehandel in en via Amsterdam. Deze Chinese peetvader was verwikkeld in een gewelddadige machtsstrijd in de Chinese gokwereld tussen zijn bende, de 14K, en haar rivalen van de Wo Lee Kwan-triade. Deze laatste groepering wilde in de buurt van de bedrijven van Chung Mon ook een restaurant annex gokhuis openen. Mon wilde dit voorkomen met het dreigement dat hij de Wo Lee Kwan-triade zou afkoppelen van de heroïnelijn uit Hong Kong. Uiteindelijk werd Chung Mon op de Prins Hendrikkade neergeschoten.

2 mei 1978: Henkie Soetarno
Lijfwacht van Bruinsma. Soetarno krijgt in het voorjaar van ’78 opdracht van Bruinsma om diens voornaamste concurrent, Hugo Ferrol, te liquideren. Het plan lekt uit en Soetarno wordt op weg naar Ferrol neergeschoten door Frits ‘Knopie’ Wasseur, een lijfwacht van Bruinsma die in het geheim was overgelopen naar Ferrol. Uiteindelijk wordt Wasseur veroordeeld tot 6 jaar cel.

21 juli 1982: Alexander Marianovic
Joegoslavische crimineel. Marianovic werd door maffiabaas Bruinsma ingehuurd om diens voornaamste concurrent, Hugo Ferrol, neer te schieten. De Joegoslaaf liep echter over naar de kant van Ferrol en samen bedachten ze het plan om Bruinsma te ontvoeren. Marianovic besmeurde Ferrol met ketchup en schoot daar drie polaroids van om ‘De Dominee’ ervan te overtuigen dat Ferrol echt dood was. Toen Ferrol echter na twee weken weer in het openbaar werd gezien, werd Marianovic voor zijn huis neergeschoten.

23 augustus 1983: Leo Frantzen
Oud-bokser. Frantzen ging in zee met Pietje Pieterse, die uit de organisatie van Bruinsma was gestapt. Met nog twee anderen, ripten ze ‘De Dominee’ van een partij hasj. Toen Pieterse Bruinsma daarmee confronteerde, schoot de maffiabaas hem in de heup. Daarop kwam Frantzen Pieterse te hulp en in het daarop volgende vuurgevecht kwam Frantzen om het leven.

2 februari 1985: André Brilleman
Voormalige lijfwacht van Bruinsma. Na de moord op zijn goede vriend Marianovic, stapte Brilleman uit de organisatie van ‘De Dominee’. Samen met een drugshandelaar zou Brilleman een partij hasj van Bruinsma gestolen hebben. De maffiabaas kwam erachter, en gooide het met de drugshandelaar op een akkoordje. De drugshandelaar lokte Brilleman naar zijn woning in Amsterdam-Zuid en na zware mishandelingen, werd Brilleman door het hoofd geschoten.

23 december 1985: Benny ‘Pukkel’ Mulch
Drugshandelaar. Mulch en Bruinsma hadden elkaar ontmoet in de Bijlmerbajes en daar vlotte het al niet tussen die twee. Daarna begon Mulch te roepen dat Bruinsma niet de kerst van 1985 zou halen. Het omgekeerde gebeurde: toen ‘Pukkel’ op kerstverlof werd vrijgelaten, werd hij op de parkeerplaats van de Bijlmerbajes neergeschoten.

14 mei 1986: Robbie Koning
Drugshandelaar. Koning overzag samen met de organisatie van Bruinsma een heroïnetransport. Men kreeg echter ruzie over het aandeel van Koning en daarop werd die geliquideerd.

6 oktober 1989: Ferry Koch
Drugshandelaar. De liquidatie van Koch stond al een tijdje in de planning van organisatie-Bruinsma. Maar Koch ontsnapte in eerste instantie aan de dood, omdat hij werd gearresteerd en veroordeeld. De drugshandelaar was zo brutaal geweest om Bruinsma in het openbaar een klap in zijn gezicht te geven. Bovendien stal Koch op grote schaal partijen hasj en had hij de reputatie een politie-informant te zijn. Op Bruinsma’s 36e verjaardag werd Koch voor zijn woning in Amsterdam-Oost neergeschoten.

28 september 1990: Roy Adkins
Hoofd van de divisie Drugs in de groep-Bruinsma. Adkins werd mede schuldig bevonden aan het echec met de ‘Grote Berg’, een partij van 50 ton hasj die in beslag was genomen. Daarop kreeg de Engelsman van Bruinsma een boete opgelegd. Die weigerde Adkins te betalen en daarop werd hij in een restaurant geliquideerd.

27 oktober 1990: Ljubinko ‘Duja’ Becirovic
Leider van de Joego-maffia. ‘Duja’ kreeg begin jaren ’90 met de organisatie van Bruinsma, en dan vooral met het duo Sam Klepper en John Mieremet. Het conflict ging om een partij cocaïne die het duo zou leveren aan de Joego’s. Becirovic werd uiteindelijk in zijn woning vanaf de straat neergeschoten en overleed enkele dagen na de aanslag.

27 juni 1991: Klaas ‘De Dominee’ Bruinsma (38)
Leider van een grote criminele organisatie, maakt begin jaren negentig steeds meer vijanden in het milieu. Na een avondje stappen in de bar van het Amsterdamse Hilton Hotel wordt Bruinsma op de parkeerplaats doodgeschoten door Martin Hoogland. Het is onduidelijk gebleven of Hoogland op eigen houtje heeft gehandeld of in opdracht van iemand.

10 januari 1992: Ton de Bruin (41)
De 41-jarige drugscrimineel wordt voor zijn woning doodgeschoten. In de omgeving ligt een tas met een pistoolmitrailleur. Mogelijke opdrachtgever is Henk ‘de Zwarte Cobra’ Rommy.

20 maart 1992: Tony Hijzelendoorn (38)
Auto- en drugshandelaar. Krijgt ruzie met Martin Hoogland, die toen zwaar aan de cocaïne zit. Ondanks dat Hijzelendoorn kort voor zijn dood wordt gewaarschuwd door Steve Brown en Ronnie Ondunk, laat hij Hoogland ‘s avonds binnen als die langs komt. De volgende dag wordt Hijzelendoorn dood aangetroffen met 16 kogels in zijn lichaam.

21 april 1992: Geurt Roos (mislukt)
Voormalige bodyguard van de geliquideerde drugsbaron Klaas Bruinsma. Roos had op het moment van de moord een conflict over een ripdeal met drugshandelaar Steve Brown, witwasser Ronnie Ondunk en de Joego’s. In plaats van Roos, werd de 19-jarige Edwin van Houten in de auto op de oprit van de woning van Roos doodgeschoten.

30 mei 1992: Smajo Karaman (37)
Behoorde tot de groep-Jocic. In café ’t Biggetje in de Jordaan wordt Karaman door het hoofd geschoten. De moord zou verband houden met de liquidatie van Bruinsma.

19 januari 1993: Piet Hendriks
Tv-piraat en xtc-handelaar. Wordt neergeschoten in een café door een 21-jarige Joegoslaaf uit de groep van Jotsa Jocic. De dader wordt achter tralies gezet. Aanleiding is vrijwel zeker een zakelijk conflict met de Joego’s.

1 april 1993: Samir Hadziselimovic (21) en Djordje Ilic (19)
Respectievelijk Bosnische en Servische crimineel. Worden in en nabij een uitgebrande auto gevonden. De twee mannen zijn doodgeschoten. Door de verklaringen van kroongetuige Peter la Serpe wordt deze cold case veertien jaar na dato heropend. In november 2007 worden Mohammed ‘Moppie’ Rasnabe, Raymond V. en zijn zus Malika aangehouden. Raymond lijdt aan de ziekte van Huntington, dat zijn hersens aantast. Hij heeft inmiddels een bekentenis afgelegd, maar het motief voor de dubbele moord veranderd iedere keer. De ene keer zou er sprake zijn geweest van een ripdeal, de andere keer van een verkrachting van Malika door de twee jonge Joego’s. Malika is inmiddels al vrijgelaten.

10 april 1993: Jaap van der Heiden (47)
Expert op het gebied van de logistiek omtrent de drugshandel. Is in het najaar van 1992 betrokken bij een mislukt hasjtransport, waarbij 17.500 kilo hasj verloren gaat. De investeerders, Henk Rommy en Mink Kok, geven hier Van der Heiden de schuld van. Bovendien heeft Van der Heiden ook nog lopende conflicten met George Plieger en het duo Sam Klepper/John Mieremet. Op 10 april wordt Van der Heiden tijdens een weekendverlof van de gevangenis opgeblazen door een bom die aan een plastic tasje aan zijn voordeur hangt. Mink Kok is aangeklaagd wegens betrokkenheid bij deze liquidatie, maar wordt in juli 2007 vrijgesproken.

19 april 1993: Tonny van Maurik (37)
Sportschoolhouder. Wordt op een parkeerterrein bij een hotel neergeschoten. Hij overlijdt in het ziekenhuis. Mohammed ‘Moppie’ Rasnabe en Jesse Remmers hebben nog een tijdje vastgezeten wegens betrokkenheid bij deze moord, maar wegens gebrek aan bewijs vrijgesproken.

20 mei 1993: Danny Leclère (34)
Chemicus betrokken bij de fabricatie van xtc. Leclère is lid van de xtc-bende van Ton van Dalen en Ronald van Essen en onderhoudt daarnaast contacten met onder meer Jaap van der Heiden. Nadat zijn vriend Van der Heiden in 1993 wordt geliquideerd, wil Leclère zich terugtrekken uit het milieu. Daardoor ontstaan geruchten dat hij met de politie zou praten. De Belgische chemicus wordt op de afrit van de snelweg op de Amsterdamse ringweg doodgeschoten, vermoedelijk door Henk Boom.

23 mei 1993: Charly Cecil Wong (41)
Amsterdamse drugscrimineel. Wong doet zaken met onder meer Steve Brown en Klaas Bruinsma. Het gerucht gaat dat hij met de politie zou praten. Wong wordt eerst neergestoken en daarna in de polder gedumpt. Zijn lijk wordt pas begin 1994 gevonden.

3 november 1993: ‘Kleine Michael’ Vane (29)
Houdt zich vooral bezig met de logistiek van de drugshandel en het wegsluizen van zwart geld. De 29-jarige Vane wordt eerst neergestoken, dan in een Volkswagen Golf gezet en die wordt ten slotte in de brand gestoken. Het verkoolde lijk wordt gevonden in recreatiegebied Spaarnwoude. Opdrachtgevers zijn vermoedelijk Sam Klepper en John Mieremet, voormalige leden van de Bruinsma-groep voor wie Vane vele miljoenen heeft weggezet op buitenlandse rekeningen.

20 december 1993: Erwin Tra
Amsterdamse drugscrimineel. Tra wordt in de Amsterdamse Rivierenbuurt door het hoofd geschoten. Volgens de broer van Tra was het slachtoffer bezig met een softdrugstransactie met ‘Joego’ Milos ‘Bato’ Petrovic. Mladen V., een goed contact van zowel Petrovic als Maruf ‘Paja’ Mrzic, zit ten tijde van de moord naast Tra. Justitie vermoedt dat Petrovic de liquidatie heeft uitgevoerd.

26 april 1994: Antonio Brizzi
Leidend figuur in de Brabantse onderwereld. Brizzi wordt in de keuken van zijn villa in Moergestel door drie kogels getroffen. De dader is naar alle waarschijnlijkheid een man die Brizzi eerder heeft geholpen met autopech. Aanleiding is onbekend.

20 april 1995: John Smit
Rotterdamse ex-bokser. Smit wordt op het toilet van café ‘t Kruimeltje door een man met een honkbalpetje doodgeschoten. De dader is de dan 23-jarige Tsjetsjeen Mehmet Khaigiriev en hij wordt enige tijd later aangehouden in Polen. Een van zijn vermeende bemiddelaars, een Joegoslaaf, geeft later toe de Tsjetsjeen 10.000 gulden te hebben overhandigd voor de liquidatie. Khaigiriev krijgt vijftien jaar cel.

29 juli 1995: Milenko ‘Luko’ Lukic (44)
Wordt op straat neergeschoten door een aantal landgenoten die uit 2 auto’s waren gesprongen. Lukic overlijdt in het ziekenhuis. Hij zou hebben gedreigd café Bella op te blazen en staat bekend als informant.

4 augustus 1995: Rudy van Efferen
Eén van de lijfwachten van Mink Kok. Hij is ook een tijdje de chauffeur van xtc-chemicus Danny Leclère. Rond 14.30 uur verlaat Rudy van Efferen op slippers en in korte broek (het was die zaterdag uitzonderlijk warm) zijn woning om naar een afspraak te gaan in het Galaxy-hotel in Amsterdam-Noord. Sindsdien is hij spoorloos. Het gerucht gaat dat Van Efferen een politie informant is en de politie gaat er vanuit dat Mink Kok en Jan Femer achter de moord zitten.

7 september 1995: Gerard van Berge
Maakt deel uit van een criminele organisatie die zich bezig houdt met het witwassen van geld. Van Berge heeft zich twee dagen schuilgehouden in Nieuwkoop, waar hij op een parkeerplaats voor een woning wordt geliquideerd. Daarvoor heeft Van Berge onderdak gezocht in Spanje. Vermoedelijk een liquidatie door de organisatie van Charles Zwolsman.

12 november 1995: Marcel Mehagnoul
Lijfwacht van Sam Klepper en John Mieremet. Mehagnoul komt vlak voor zijn liquidatie vrij, nadat hij enige tijd heeft vastgezeten wegens een partij hasj. De lijfwacht mag echter niet terugkeren in de organisatie van Klepper en Mieremet, wat tot een daverende ruzie leidt. Uiteindelijk wordt de 30-jarige Mehagnoul voor zijn woning in Diemen doodgeschoten.

1 december 1995: Sabri Karouj
Kleine, zelfstandige drugshandelaar. Karouj wordt om 23.15 uur in zijn auto aangetroffen met twee schoten door het hoofd en een schampschot. Diezelfde avond, rond 22.30 uur heeft hij nog via zijn mobiele telefoon (dan nog ATF-systeem) contact gehad met zijn vriendin.

24 januari 1996: Bert Bons
Portier van Yab Yum en vriend van Cor van Hout. Bons wordt voor de deur van de seksclub doodgeschoten. Hoofdverdachte in deze moord is Nico Visser, die werkt voor het duo Klepper/Mieremet. Deze liquidatie kan bijgedragen hebben tot de onenigheid tussen Mieremet/Klepper en Cor van Hout.

14 maart 1996: Martin Swennen
Belgische drugshandelaar en politie-informant. Swennen wordt tijdens een afspraak met een rechercheur doodgeschoten in een Amsterdams café. Mogelijk gebeurd dat in opdracht van Jan Femer en Mink Kok. Dit duo heeft uitstekende contacten bij justitie en krijgt regelmatig vertrouwelijke dossiers doorgespeeld.

27 maart 1996: Cor van Hout (mislukt)
Heineken-ontvoerder en drugshandelaar. Van Hout had kort tevoren ruzie gekregen met John Mieremet en Sam Klepper over een mislukt hasjtransport. Mieremet en Klepper stelden Van Hout verantwoordelijk voor hun verlies en legden een boete van een miljoen gulden op. Van Hout weigerde te betalen en werd vervolgens in zijn auto voor zijn woning en in het bijzijn van vriendin Sonja Holleeder (de zus van) en zoontje Rich beschoten. Hierna duikt het gezin onder in Zuid-Spanje.

15 juni 1998: Ronnie Ondunk (43)
Vastgoedhandelaar en witwasser voor de Joegoslavische maffia. Ondunk is nauw bevriend met Steve Brown en journalist Bas van Hout, en treedt op als bedreigde getuige in de strafzaken tegen Martin Hoogland vanwege de moorden op Klaas Bruinsma en Tonny Hijzelendoorn. Duikt daarna samen met Brown onder in Amerika, waar ze vaak opgezocht worden door Bas van Hout. Brown en Ondunk krijgen echter ruzie en daarop keert Ondunk in 1994 terug naar Nederland. Van Hout kiest in deze ruzie de kant van Brown en publiceert in 1993 een verhaal in de Panorama waar Ondunk allerlei uitspraken doet over de Joegoslaven. In de vroege ochtend wordt Ondunk in zijn kantoor doodgeschoten, vermoedelijk als vergelding voor het artikel.

1 juli 1999: Milete ‘Jerry’ Popovic (mislukt)
Joegoslavische crimineel en lid van de criminele organisatie van Sreten ‘Joca’ Jocic. De auto van Popovic, waar alleen zijn 26-jarige vriendin Debora Horstman in zit, wordt in Osdorp opgeblazen. Het explosief was weliswaar niet voor Horstman bedoeld, maar ze komt wel om het leven.

1 september 1999: Richard Archer (41)
Engelse drugscrimineel. Zijn lijk wordt gevonden in de Vinkeveense Plassen. Archer lag al langere tijd in het water en was verzwaard met betonblokken. Hij zou bij een ripdeal in de Jordaan zijn doodgeslagen door een bekende crimineel. Jan Femer is naar eigen zeggen om advies gevraagd hoe het lijk weggewerkt moet worden.

9 december 1999: Steve Brown (mislukt)
Amsterdamse drugshandelaar. Brown wordt voor de deur van zijn woning in Amsterdam neergeschoten. Daarbij wordt zijn rechterbovenarm verbrijzeld en zijn lever doorboord. Brown had in 1992 belastende verklaringen afgelegd tegen Martin Hoogland, die toentertijd bij de Joegoslavische maffia in Amsterdam hoorde. In maart 2008 meldt Het Parool dat Justitie de Bosniër Izudin ‘Izo Beton’ Spahovic verdenkt van het na de aanslag oppikken van de schutter in een busje.

26 december 1999: Ronald van Essen (mislukt)
Xtc-handelaar. Van Essen wordt, gezeten in zijn auto, voor de deur van zijn woning door het hoofd geschoten. Wonderwel overleeft hij de poging tot moord, maar hij is voor de rest van zijn leven gekluisterd aan een rolstoel. Van Essen was na een lange gevangenisstraf (wegens xtc-handel) zijn eerder bij vastgoedhandelaar Willem Endstra belegde drugsgeld gaan opeisen. Endstra was echter niet van plan te betalen en zou zijn goede vriend Willem Holleeder hebben ingeschakeld om de ‘lastpost’ van zijn nek te krijgen. In mei 2008 wordt bekend dat Justitie de Joegoslaaf Milos ‘Bato’ Petrovic verdenkt van het uitvoeren van de aanslag. Petrovic hoorde bij een groepje Joego’s die gelieerd waren aan Holleeder.

3 mei 2000: Ibrahim Akasha (53)
Keniaanse drugshandelaar. Levert begin jaren ’90 een partij drugs aan de Egyptenaar Magdi Barsoum. Maar die partij wordt gestolen door het duo Sam Klepper en John Mieremet. Akasha eist desondanks het verschuldigde geld van Barsoum. Deze eis wordt blijkbaar met enige druk overgebracht, want de Keniaan wordt in de Amsterdamse Bloedstraat van zijn fiets geschoten.

3 juni 2000: Derek Dunne (33)
Ierse drugscrimineel. Dunne komt aan zijn eind in de deuropening van zijn huis in de Singerstraat. De moord zou een vergelding zijn voor een mislukte transactie. Tijdens de liquidatiepoging laat de Ier zich ook niet onbetuigd – hij is blijkbaar op zijn hoede en komt met een pistool in de hand naar de deur – en schiet twee van de drie mannen neer die voor hem staan, een Amsterdammer en een Brit. Zij overleven de schietpartij, evenals de Joegoslavische schutter. Die krijgt in hoger beroep acht jaar.

23 september 2000: Jan ‘De Snor’ Femer (56)
Kopstuk in de Amsterdamse onderwereld. Femer wordt rond 19.00u op de Haarlemmerdijk in Amsterdam doodgeschoten terwijl hij in zijn auto zit. Vermoedelijk zit hij in zijn auto te wachten op mensen met wie hij een afspraak heeft. Plotseling stappen 2 onbekende mannen op zijn auto af. Eén van hen lost van dichtbij een aantal schoten op Femer, die op slag dood is. De twee daders gaan er vandoor op een gereedstaande motor. Femer werkt jarenlang samen met Mink Kok en onderhoudt daarnaast nauwe banden met andere topcriminelen, zoals Sam Klepper en Johnny Mieremet. Die laatste twee hebben een conflict met de Joego’s. Vermoedelijk is Femer doodgeschoten als waarschuwing aan het adres van Klepper en Mieremet.

10 oktober 2000: Sam Klepper (40)
Machtig persoon in de Amsterdamse onderwereld. Klepper verlaat rond 16.30u zijn penthouse aan het Gelderlandplein in Amsterdam-Buitenveldert. Hij is daarbij in het gezelschap van 2 lijfwachten. Dan opent een man, die een wapen verborgen houdt achter een opengevouwen paraplu, het vuur op het gezelschap. Klepper is op slag dood. Eén van zijn lijfwachten schiet terug met zijn Uzi, terwijl diens compagnon ongewapend achter de schutter aan rent. Desondanks slaagt de schutter erin weg te komen. Klepper vormt jarenlang een crimineel duo met Johnny Mieremet. Samen hebben ze een conflict met de Joego’s. Die eisen een schadevergoeding vanwege een ripdeal tien jaar eerder. Klepper weigert echter te betalen en wordt daarop geliquideerd. Een andere theorie komt begin 2008 bovendrijven. Volgens de criminele broers Pieter en Edgar van Lent, die spijtoptanten zijn geworden, zou Kleppers partner-in-crime Mieremet erachter zitten. De vriendschap tussen Klepper en Mieremet zou rond 2000 al ernstig bekoeld zijn en er groeide een wederzijdse angst dat de een de ander zou omleggen. Mieremet zou het daarop met Willem Holleeder, die vaak met het duo omging, op een akkoordje hebben gegooid en Klepper hebben laten omleggen.

17 november 2000: Zoran Vrhovac (30)
Joegoslavische gangster. Vrhovac wordt met Lyas Sabic en Bouwina Akkerman rond 18.30u in het Japanse eethuis Kobe House aan de Nieuwezijds Voorburgwal in Amsterdam doodgeschoten. Het gezelschap wordt doodgeschoten door een in het zwart geklede man met een apenmasker, die kort ervoor de eetzaal was binnengelopen. Na de schietpartij loopt de dader rustig het eethuis uit. Het gaat bij deze afrekening vermoedelijk om Vrhovac, die volgens de politie bij 3 criminele groeperingen op de dodenlijst stond. Wellicht is de liquidatie een wraakactie voor de eerdere moorden op Jan Femer en Sam Klepper.

20 december 2000: Cor van Hout (mislukt)
Heineken-ontvoerder en drugshandelaar. Van Hout wordt na een avondje stappen met bodyguard/vriend Bas Vermeulen bij thuiskomst van een afstand beschoten door een man met een snipergeweer. Beide mannen laten zich direct op de grond vallen, waardoor de schutter denkt dat zijn missie geslaagd is. Kort na de aanslag worden John Mieremet en twee van zijn voornaamste handlangers, Maruf ‘Paja’ Mrzic en Nico Visser, gearresteerd wegens betrokkenheid bij deze aanslag. De zaak tegen het trio wordt door het OM geseponeerd, omdat er niet genoeg bewijs is. In april 2007 worden Mrzic en Visser (Mieremet is dan al geliquideerd) wederom gearresteerd, dit keer op basis van verklaringen van de criminele broers Pieter en Edgar van Lent. Begin 2008 stond het duo terecht, maar de rechtbank besloot dat het OM de zaak moet uitbreiden alvorens aan een rechtszaak te beginnen.

20 mei 2001: Rob en Eric Driesen (43)
Brabantse vastgoedhandelaren en zakenpartners van Willem Endstra. In 1999 worden ze de pachters van sportcomplex Mega Sport in Breda. De eigenaar van het complex is Endstra. Twee jaar later krijgen de Driesens een conflict met een van de andere investeerders, crimineel Ron Nyqvist. Die schiet de beide broers in hun woonkamer dood met een automatisch wapen.

18 februari 2002: Arnold Pels (35)
Wietkweker. Pels wordt rond 21.30 uur voor zijn woning in De Meern doodgeschoten. De moordenaar verdwijnt zonder een spoor achter te laten. Tot zijn dood heeft Pels contacten in het criminele milieu, exploiteert hij wietkwekerijen en is hij mogelijk betrokken bij een aantal ramkraken in Utrecht. Het motief voor de moord is tot op heden een mysterie. Volgens kroongetuige Peter la Serpe is Jesse Remmers de schutter in deze zaak.

26 februari 2002: John Mieremet (mislukt)
Topcrimineel. Mieremet wordt voor de deur van het kantoor van zijn advocaat, Evert Hingst, neergeschoten. Hij raakt zwaargewond, maar overleeft de aanslag. In een interview met De Telegraaf in augustus 2002 zegt Mieremet dat Willem Holleeder en Willem Endstra achter de aanslag op zijn leven zitten. Mieremet zou zijn geïnvesteerde geld terug hebben geëist van Endstra, maar die wilde daar niet aan beginnen. Daarop zou hij in opdracht van Endstra’s vriend en ‘bewaker’ Holleeder zijn neergeschoten.

2 maart 2002: Magdi Barsoum (52)
Egyptische drugshandelaar en tussenpersoon van de Joego’s. Heeft begin jaren ’90 een lading hasj bestelt bij de Keniaan Ibrahim Akasha, maar die wordt geript door Klepper en Mieremet. Barsoum eist daarop namens de Joegoslaven een schadevergoeding. Daar wordt echter niet aan voldaan en daarop wordt Klepper doodgeschoten. Twee jaar later is het de beurt aan Barsoum. De Egyptenaar wordt in de Amsterdamse Bloedstraat van achteren door het hoofd geschoten.

25 maart 2002: Gerrie Bethlehem (47)
Op dinsdagochtend 9 april 2002 wordt de Amsterdammer Bethlehem uit het Amsterdam-Rijnkanaal gevist. Vlakbij zijn lichaam drijft een blauwgroen dekzeil, waarin zijn lijk waarschijnlijk is gewikkeld op het moment dat het in het water wordt gegooid. Bethlehem blijkt doodgeschoten. Waarschijnlijk rond 25 maart, want op die datum verlaat hij zijn logeeradres in Amsterdam voor een afspraak. Opmerkelijk is dat Bethlehem al sinds 1995 in het Spaanse Malaga woont. Hoewel hij in het verleden contacten in de onderwereld heeft gehad, lijkt hij niet betrokken bij criminele praktijken.

5 december 2002: Gijs van Dam Jr. (mislukt)
Drugscrimineel. Van Dam Jr. wordt, gezeten in zijn auto, neergeschoten. Hij overleeft de aanslag, maar raakt wel invalide. Volgens verklaringen die Thomas van der Bijl in 2005 aflegde tegenover de recherche, zat de broer van een zekere ‘Eddie de Chinees’ achter de aanslag. Dat was de ex van de vriendin van Van Dam Jr. Eddie is doodgeschoten in Amsterdam-Noord. De reden was dat Van Dam Jr. iets gepikt had van Eddie. In een gesprek met misdaadverslagger Peter R. de Vries geeft Van Dam Jr. een ander motief: Hij had samen met drie Marokkanen geïnvesteerd in een container met 20.000kg hasj. Die was een jaar voor de aanslag naar Nederland gehaald en was bestemd voor Oost-Europa. Maar uit de container was een paar duizend kilo verdwenen en daar was ruzie om ontstaan. Van Dam Jr. eiste desondanks zijn deel op en kreeg nul op zijn rekest. Ondanks de bemiddeling van Cor van Hout kreeg hij slechts 500kg, maar dat weigerde Van Dam Jr. aan te nemen.

14 januari 2003: George Plieger (46)
Oudgediende in de Amsterdamse onderwereld. Plieger rijdt ‘s ochtends rond 8.00u weg bij zijn woning aan de rand van Diemen. Hij komt met zijn zilverkleurige Ford Focus stil te staan in een korte file voor de spoorovergang. Een man loopt op de auto af en lost 8 schoten. Plieger is op slag dood. De schutter weet te ontsnappen in een gereedstaande BMW Touring. Deze wordt later uitgebrand terug gevonden. Vastgoedhandelaar Willem Endstra zegt later in een gesprek met de CIE dat Plieger is geliquideerd in opdracht van Willem Holleeder. Plieger zou een relatie hebben met een ex-vriendin van Holleeder. Endstra: “Ze schieten gewoon Plieger dood, die altijd in hún groepje zat.”

24 januari 2003: Cor ‘Flipper’ van Hout (45)
Oud-Heineken ontvoerder en hasjhandelaar. Van Hout werd na een lunch in een Chinees restaurant te Amstelveen doorzeefd met kogels, afgevuurd vanaf een motor. De vermoedelijke opdrachtgever was John Mieremet, die al heel lang een conflict met Van Hout had. Bovendien vermoedde Mieremet dat Van Hout achter de liquidatie van zijn bloedgabber Sam Klepper zat. Een andere veelgenoemde opdrachtgever is Willem Holleeder, die Van Hout als een bedreiging zag omdat hij zoveel van hem wist. De uitvoerders waren volgens kroongetuige Peter la Serpe Jesse Remmers en Fred Ros.

16 maart 2003: Henk Boom
Rotterdamse crimineel. Boom heeft vermoedelijk een afspraak met zijn moordenaar op het Van der Pekplein in Amsterdam-Noord. De dader staat bij zijn motor te wachten, Boom arriveert te voet. De twee mannen raken in gesprek tot ze plots ruzie krijgen en Boom boos wegloopt. Dan schiet de dader zeker vier kogels op hem af. Boom valt neer, maar beweegt nog wel. De dader, die weer op weg is naar zijn motor, loopt terug, geeft hem een schop en schiet nogmaals. Boom zou voor de ‘erven Bruinsma’ acht moorden hebben gepleegd, waaronder die op de Belgische xtc-producent Danny Leclère. Waarschijnlijk wist hij te veel en vormde daarmee een risico voor de criminele organisatie.

17 mei 2003: Alexander Bulatovic (57)
Hoorde bij de groep-Jocic. Na een avondje stappen en gokken loopt Bulatovic met een vriend door de PC Hooftstraat, op weg naar huis. Een fietser komt het tweetal tegemoet en opent het vuur als hij vlakbij is. Bulatovic is op slag dood, zijn metgezel raakt gewond maar overleeft de aanslag. De Joego is betrokken als tussenpersoon in een mislukte amfetaminedeal tussen de Britse drugshandelaar Peter G. en Greg Remmers.

17 augustus 2003: Bertus Lüske (59)
Omstreden vastgoedhandelaar. Verliet met zijn vrouw en dochter grand café en restaurant Frankendael. Twee mannen liepen op het gezelschap toe en een van hen schoot een automatisch wapen op Lüske leeg toen die in de auto wilde stappen. De vastgoedbaron stierf op straat. Er waren aanwijzingen dat Lüske met Klepper, Mieremet, Mink Kok en Femer in de xtc zou hebben gezeten.

10 oktober 2003: Jules ‘Sjuul Bami’ Jie (39)
Amsterdamse drugshandelaar. Jie wordt samen met zijn Thaise vriendin rond 10u ‘s ochtends geliquideerd in de Keizer Karelweg in Amstelveen. Ze zijn in hun auto op weg naar de sportschool als ze voor een rood licht komen te staan. Terwijl ze wachten, wordt het tweetal vanuit de middenberm beschoten door twee personen. Jie weet nog de wagen uit de rij stilstaande auto’s te manoeuvreren, maar de daders lopen mee en blijven schieten. De auto wordt in totaal door dertig kogels geraakt. De schutters weten per scooter te ontsnappen. Jie was een oudgediende in de criminele groepering rond Mink Kok. Inmiddels is gebleken dat Jules Jie een informant van de AIVD was met de codenaam ‘Sentaro.’ Jie heeft jarenlang informatie over de groep-Mink Kok aan de geheime dienst doorgespeeld. Wellicht is Mink Kok dit aan de weet gekomen en heeft hij Jie vanuit de gevangenis laten liquideren.

27 november 2003: Mirko Vukmirovic
Lid van de groep-Jocic. Hij werd in het Spaanse Altea door een huurmoordenaar opgewacht, kort nadat hij in het Amsterdamse criminele milieu iets te nadrukkelijk naar de verblijfplaatsen van een paar bekende Nederlandse onderwereldfiguren had geïnformeerd.

6 december 2003: Constantin ‘Samokovetsa’ Dimitrov (33)
Leidend figuur in de Bulgaarse onderwereld. De 33-jarige Dimitrov wordt op de Dam van dichtbij door het hoofd geschoten. De dader, Erwin Vreekes, vlucht maar wordt even later opgepakt en zit nu 10 jaar vast. Op 24 januari 2004 worden in Bulgarije 6 mannen aangehouden wegens het opdracht geven tot de moord op Dimitrov. Onder de arrestanten bevindt zich Dimitrovs grootste rivaal, Yosif ‘Yosko’ Yosifov. Een aantal dagen voor de moord had portier Erwin V. een ontmoeting met Yosifov, die op 3 december terug ging naar Bulgarije.

2 januari 2004: Diego Ortiz-Rodriguez (34)
Colombiaanse drugshandelaar. Wordt samen met zijn 16-jarige Nicaraguaanse vriendin bij Strandvliet in Amsterdam-Zuidoost doodgeschoten. Een ruzie tussen de Colombiaan en zijn rechterhand, de Amsterdammer Amir Ahlfeld, ligt waarschijnlijk aan de liquidatie ten grondslag. De rechtbank veroordeelt Ahlfeld tot twintig jaar cel.

23 februari 2004: Ferry de Kok (mislukt)
Bodyguard van John Mieremet. De Kok wordt in Purmerend onder vuur genomen. Een groot aantal schoten worden op hem afgevuurd. Stanley Hillis zou verantwoordelijk zijn voor de aanslag.

18 maart 2004: Martin ‘De Rechercheur’ Hoogland (47)
Ex-politieman en moordenaar van Bruinsma en Hijzelendoorn. Mocht in 2004, met het einde van zijn gevangenisstraf in zicht af en toe de halfopen inrichting van Hoorn verlaten. Toen Hoogland door het centrum fietste, werd hij neergeschoten. Opdrachtgever is vermoedelijk Jotsa Jocic, die het niet kon verkroppen dat de ex-politieman goede vrienden was geworden met John Mieremet, een aartsvijand van Jocic. Begin jaren ’90 was Hoogland namelijk lid geweest van de Joego-maffia en Jocic beschouwde zijn nieuwe vriendschap met Mieremet als verraad.

5 april 2004: Marco Eijk (47)
Drugsbaron. Eijk was bevriend met Sam Klepper en woonde na diens dood in Klepper’s villa in het Belgische Neerpelt. De 47-jarige crimineel werd op een landweggetje doodgeschoten. Mogelijk een wraakactie vanwege een ripdeal van de Limburgse drugsbaron Peter van Dijk. Een andere theorie wordt openbaar via de gebroeders Van Lent, die door te praten een gevangenisstraf wegens drugshandel gehalveerd zagen. Zij menen dat Willem Holleeder achter de liquidatie zat. Eijk zou zijn benaderd door Mieremet om Holleeder, zijn rivaal, om te leggen. De betrokkenheid van Eijk bij het anti-Holleeder complot zou echter uitgelekt zijn. Holleeder zou toen Eijk hebben laten omleggen.

17 mei 2004: Willem Endstra (51)
Amsterdamse vastgoedhandelaar. Endstra wordt in het gezelschap van een zakenpartner voor zijn kantoor aan de Apollolaan van dichtbij doodgeschoten door een man die te voet weet te ontsnappen. Hij overlijdt onderweg naar het ziekenhuis. In de periode voor zijn liquidatie heeft Endstra gesprekken gevoerd met de CIE waarin hij zei afgeperst te worden door Willem Holleeder. Bovendien zou hij vlak voor zijn dood 1 miljoen euro hebben geboden aan Big Willem van Boxtel, president van de Amsterdamse Hells Angels, om Holleeder te liquideren. In april 2007 worden Cleon Dorder, Ozgur Coskun en Ali Nalkiran aangehouden, in augustus volgt Patrick Reumels. Vermoedelijk zijn Holleeder en zijn partner-in-crime Dino Soerel de opdrachtgevers voor deze liquidatie. Maar geen van beiden is tot dusver hiervoor aangeklaagd.

28 mei 2004: Gijs van Dam Jr. (37)
Drugshandelaar en zoon van de bekende hasjhandelaar Gijs van Dam Sr. Van Dam Jr. wordt ‘s ochtends rond 9.45u voor zijn woning op het Ir. G. Freidhoffplein in Zandvoort doodgeschoten. Op dat moment wordt de invalide Van Dam Jr. net door zijn vrouw in de auto getild. In zeer kritieke toestand wordt hij naar het VU in Amsterdam gebracht, waar hij aan het begin van de middag overlijdt. De twee daders zijn ondertussen gevlucht in een gestolen Chrysler Voyager die later uitgebrand zal worden gevonden. Volgens Thomas van der Bijl, die in 2005 en 2006 gesprekken voert met de Amsterdamse recherche, zit Willem Holleeder achter de liquidatie. Een handlanger van Holleeder zou schulden hebben bij Van Dam Jr., en wanneer die zijn geld begint op te eisen zou Holleeder hem hebben omgelegd.

8 juli 2004: Mounir Barsoum (56)
Broer van Magdi Barsoum. Nam na de dood van zijn broertje de drugshandel over. Ging daarnaast ook op zoek naar de daders van de moord. Mounir werd, in bijzijn van zijn 12-jarige dochter, neergeschoten op de kruising van de Jan van Galenstraat met de Willem de Zwijgerlaan. Opdrachtgever is waarschijnlijk John Mieremet, die bang was voor vergelding.

31 juli 2004: Mohammed Kassrioui (25)
Talentvolle kickbokser. Op 31 juli wordt er een uitgebrande auto aangetroffen op de Bevertweg in Werkendam. In de kofferbak ligt het verbrande en gruwelijk verminkte lijk van Kassrioui. Justitie gaat er vooralsnog van uit dat de Marokkaan betrokken is geraakt bij drugshandel en dat de liquidatie een afrekening is.

8 september 2004: Robert Sengers (40)
Bevriend met Sam Klepper en woonachtig in het Belgische Neerpelt. De 40-jarige Sengers werd doodgeschoten en gevonden in een auto op een parkeerplaats in Esbeek/Hilvarenbeek.

20 september 2004: Nordin Ben Salah (32)
De Marokkaanse bokser en oud-wereldkampioen wordt bij zijn auto in Amsterdam-Zuid doodgeschoten. Hij zou bij liquidaties bemiddelen tussen opdrachtgevers en Marokkaanse huurmoordenaars.

22 oktober 2004: Ninoslav Rankovich (33)
Joegoslavische crimineel. Rankovich’ lichaam wordt op 7 november in de Amstel, ter hoogte van Ouderkerk a/d Amstel, gevonden. De Joego hield zich voornamelijk bezig met prostitutie.

27 januari 2005: Frandy Briggs Sanchez (27) en Sandra Suarez Rincon (32)
Dit Colombiaanse stel wordt in hun woning doodgeschoten. Afrekening in het drugsmilieu.

31 oktober 2005: Evert Hingst (36)
Fiscalist en advocaat van veel topcriminelen. De 36-jarige Hingst werd voor zijn woning neergeschoten vanuit een donkere Jeep Grand Cherokee. Opdracht voor deze liquidatie is waarschijnlijk afkomstig van Mink Kok. Hingst had namelijk kort tevoren een fax gestuurd naar een voormalige partner-in-crime van Kok, Stanley Hillis. Daarin stond vertrouwelijke informatie over de liquidatie van Jaap van der Heiden, waarin Kok hoofdverdachte was. Dat zag Kok als verraad.

1 november 2005: Johnny ‘Schele’ Mieremet (45)
Mieremet, oudgediende in de Amsterdamse onderwereld, wordt door een man op een motor doodgeschoten in het kantoor van een nieuw te bouwen vakantiecomplex in het Zuid-Thaise Pattaya. Hij had al slepende conflicten met zowel Willem Holleeder als de Joego’s. Justitie vermoedt dat de liquidatie vanuit Nederland georganiseerd is met hulp van in Thailand aanwezige Nederlanders. Dat zou erop duiden dat Holleeder achter de liquidatie zat en niet de Joego’s. Justitie gaat ervan uit dat Mieremet is omgelegd door hetzelfde groepje dat ook achter de moord op Endstra zat. Een van de verdachten in de Endstra-zaak, Ali Nalkiran, verbleef ten tijde van Mieremets dood in Thailand. Twee andere verdachten in de liquidatie van Endstra, Patrick Reumels en Ziya ‘Pasja’ Genc zouden een facilitaire rol hebben gespeeld.

2 november 2005: Kees ‘Woody’ Houtman (45)
Hasj- en vastgoedhandelaar. Houtman wordt voor zijn villa doodgeschoten. Hoewel hij nog een paar keer weet terug te schieten, zakt hij voor de ogen van zijn dochter in elkaar. Houtman werd toentertijd afgeperst door Willem Holleeder en zijn bende. Twee handlangers van Holleeder waren zelfs een keer langsgeweest bij hem thuis om hem onder bedreiging van Uzi’s geld af te troggelen. In april 2007 komt het spectaculaire nieuws naar buiten dat Justitie erin geslaagd is een deal te sluiten met iemand die veel zou weten over liquidaties, Peter la Serpe. Deze La Serpe zegt dat hij samen met Jesse Remmers Houtman heeft doodgeschoten in opdracht van Dino Soerel. Recentelijk zijn er echter twijfels ontstaan of La Serpe wel bij de liquidatie betrokken was, omdat hij veel details van de avond niet meer weet.

10 november 2005: George ‘Jappie’ van Kleef (42)
De 42-jarige Van Kleef wordt bij de jachthaven in het Amsterdamse Bos neergeschoten door een man op een fiets. Van Kleef maakte deel uit van de bende van Willem Holleeder en was betrokken bij de afpersing van hasj- en vastgoedhandelaar Kees Houtman. Het ironische is dat Van Kleef in de jaren ’80 lid was van Houtmans bende, die jarenlang spectaculaire overvallen pleegde. Als Houtman op 2 november wordt geliquideerd, is niet veel later Van Kleef aan de beurt. Hij wordt op de dag van Houtmans begrafenis doodgeschoten. De liquidatie is waarschijnlijk opgezet door vrienden en kennissen van Houtman, die wraak namen vanwege de dood van Houtman.

12 januari 2006: Sredan ‘Serge’ Miranovic (41)
Werd in Montenegro (voormalige deelrepubliek van Servië) geliquideerd terwijl hij in zijn auto met zijn 11-jarige zoontje belde. Miranovic werd van dichtbij onder vuur genomen. In februari 2008 worden Willem Holleeder, Maruf ‘Paja’ Mrzic en Milos ‘Bato’ Petrovic aangehouden wegens betrokkenheid bij de liquidatie. Het bewijs tegen de drie heren steunt vooral op de verklaringen van een Servische ex-politieman en afgetapte telefoongesprekken. Tijdens een van die gesprekken zegt Petrovic tegen een zekere ‘Danilo’ dat Miranovic verklaringen over hem zou hebben afgelegd en dat hij ‘een hond’ is. Een vierde verdachte, Luka Bojovic, is in Servië aangehouden vanwege een ongerelateerde zaak en zal niet worden uitgeleverd omdat Servië geen Serviërs uitleverd aan andere landen.

20 april 2006: Thomas van der Bijl (50)
Van der Bijl, voormalig manusje-van-alles van Cor van Hout, wordt in zijn eigen café De Hallen doodgeschoten door Dwight Saro. Dit gebeurde volgens de schutter zelf, die een volledige bekentenis aflegde, in opdracht van Fred Ros. Die trad mogelijk op als tussenpersoon voor Willem Holleeder en/of Dino Soerel. Van der Bijl had in het najaar van 2005 en het voorjaar van 2006 gesprekken gevoerd met de Amsterdamse recherche. Hij stond op de lijst om tijdens het proces tegen Holleeder als ‘anonieme getuige B’ te getuigen. In totaal zitten er nu acht mensen vast in verband met deze liquidatie, vermeend opdrachtgever Soerel is nog voortvluchtig. Een uitgebreide reconstructie van de moord staat hier.

14 december 2006: Michiel Schuurman (37)
Drugshandelaar uit Velsen. Schuurman zit te kaarten in een café in Beverwijk als twee gemaskerde mannen binnenlopen. De Velsenaar moet zijn handen omhoog doen, waarna de daders van korte afstand op hem schieten. Als hij probeert weg te strompelen, schieten ze nog een aantal keer op hun slachtoffer. Schuurman zou na een tip uit het milieu een half jaar eerder 40 kilo softdrugs hebben gestolen uit een huis in Alkmaar. Deze partij behoorde toe aan een Nederlands-Marokkaanse drugsbende met verschillende drugsopslagplaatsen in de regio. De bende traceerde Schuurman als ‘dader’ nadat hij delen van de partij had verkocht. Het slachtoffer werd drie maanden geleden thuis opgezocht door een bendelid, die bij de deur een foto van hem maakte met zijn mobiele telefoon. Via deze foto werd hij herkend door een vrouw die aanwezig was in het beroofde drugspand in Alkmaar. In april 2007 worden twee Alkmaarse mannen van 44 en 42 jaar aangehouden wegens betrokkenheid bij de moord op Schuurman. Zij zouden de schutters zijn. Op 7 februari 2008 wordt het duo schuldig bevonden aan het vermoorden van Schuurman en veroordeeld tot 16 jaar cel.

17 februari 2007: Nedim Imaç (40)
Nadat de 40-jarige Nedim Imaç de verjaardag van zijn zoon Neccemetin heeft gevierd in het Turkse restaurant Bir Bey in Amsterdam-Osdorp, wordt hij op de stoep onder vuur genomen. De voormalige voorzitter van de voetbalclub Türkiyemspor wordt in borst en hoofd getroffen en sterft ter plekke. Kort na de dood van Imaç wordt bekend dat hij zich ook bezig hield met de handel in heroïne. In de zomer van 2008 houdt de politie twee 37-jarige mannen aan die verdacht worden van betrokkenheid bij de moord op Imaç, Ed M. en Pieter ‘Pjotr’ R. Hun DNA-sporen waren gevonden in de vluchtauto. Echter, zonder ondersteunend bewijs moeten de twee heren weer vrijgelaten worden. In een eerder stadium was Imaç al geobserveerd door het duo Peter la Serpe en Jesse Remmers. De opdracht hiervoor zou verstrekt zijn door Ali Akgün, ooit aanvoerder van Türkiyemspor. Uiteindelijk zien Remmers en La Serpe van de opdracht af.

5 maart 2007: Eugene Ugwumgbor
De Nigeriaanse handelaar Eugene Ugwumgbor, bijgenaamd Gino, wordt vermoord aangetroffen in een pand aan de Bernard Shawsingel in Amsterdam, waar hij vaak is. Ugwumgbor hield zich bezig met de handel in auto’s, tv’s en verdovende middelen.

27 april 2007: Hoesein Yer
Bij een ripdeal in een woning aan de Oost-Sidelinge in Overschie komt de uit Turkije afkomstige 45-jarige Hoesein Yer door kogels om het leven.

8 juni 2007: Koos Drevijn
De 50-jarige Drevijn werd met een kogel in zijn buik door een jogger bloedend aangetroffen naast zijn nog draaiende auto. Drevijn, een echte paardenliefhebber en eigenaar van diverse coffeeshops in Delft, zou vroeger voor de in 2004 geliquideerde drugsbaron Marco Eijk uit Delft te hebben gewerkt. Deze liquidatie zou verband houden met een reeks gewelddadige incidenten in Delft. Hierover valt hier meer te lezen.

13 juni 2007: Romero Panday
Op Woensdag 13 juni 2007 werd in een woning aan de Fideliolaan in Amstelveen het stoffelijk overschot aangetroffen van de 28-jarige Romero Panday. Hij bleek meerdere keren door het hoofd te zijn geschoten. In het pand bevindt zich ook een wietplantage.

21 juni 2007: Gert Nijkamp (47)
In de ochtend van donderdag 21 juni is de 47-jarige Gert Nijkamp geliquideerd in Apeldoorn. De man had zojuist zijn 6-jarige kind naar school gebracht, toen hij werd opgewacht door een man in een TNT-jas op een scooter. Die vuurde 3 tot 5 schoten op Nijkamp. Ondanks de reanimatiepogingen van twee andere ouders, overleed het slachtoffer ter plekke. Kort na de moord duiken in De Telegraaf verhalen op over de beruchte schoonfamilie van Nijkamp, de kampersfamilie Karssen. De familie heeft belangen in zo’n 80 horecabedrijven. Pachters krijgen via de familie ook gokkasten geplaatst. Verder bezit zij 2 autobedrijven. Nijkamps schoonvader en diens broer hebben beiden zwaarbeveiligde woningen in Apeldoorn en Beekbergen. De Criminele Inlichtingeneenheid (CIE) heeft de afgelopen jaren informatie binnen gekregen over betrokkenheid bij de xtc-handel. Het zou gaan om transporten naar Frankrijk, Spanje en Groot-Brittannië. Er wordt gesuggereerd dat Nijkamp als stroman zou hebben gefungeerd voor zijn schoonfamilie. Bovendien gingen er geruchten dat hij met de politie zou praten. In november 2008 worden een 34-jarige Apeldoorner en de 24-jarige Angelo M. aangehouden in verband met de moord. Laatstgenoemde wordt door justitie gezien als de schutter. Bovendien wordt ook een 23-jarige vrouw, de vriendin van Angelo M., aangehouden wegens heling. In januari 2009 wordt er een vierde verdachte aangehouden, de 27-jarige Üsta U. uit Apeldoorn. Laatstgenoemde zou het pistool en de scooter hebben geleverd aan M. Inmiddels is de 34-jarige Apeldoorner geen verdachte meer en de 23-jarige vrouw vrijgelaten, hoewel ze nog steeds verdachte is. Het OM maakt in maart 2009 bekend dat Angelo M. een bekentenis heeft afgelegd. Hij geeft aan de moord te hebben gepleegd omdat hij geld nodig had om zijn cocaïnverslaving te onderhouden. De twee arrestaties die plaatsvonden in januari 2009 zijn waarschijnlijk het resultaat van de bekentenis. In september 2008 wordt de Turkse crimineel Veda B. aangehouden in Deventer. Hij wordt verdacht van afpersing, bedreiging en mishandeling. Een medeverdachte van deze Veda legt een verklaring af over de mogelijke betrokkenheid van Veda B. bij de liquidatie van Gert Nijkamp, die als ondernemer net zijn intrede zou willen doen in de gokwereld, maar op een probleem stuitte met een Turkse horecabaas. “Moet je luisteren”, vertelt de medeverdachte aan rechercheurs, “Veda had het er iedere keer over dat doden niet kunnen praten. Vond ik zo’n rare opmerking. Hij heeft mij persoonlijk verteld dat hij achter Gert Nijkamp zat. Dit ging om een gokschuld of zoiets.”.

12 augustus 2007: Robert Knufman (33)
De 33-jarige Knufman wordt in de nacht van zaterdag 11 op zondag 12 augustus, rond 01.30 uur in in Café Jong Zuid aan de Ruysdaelkade in De Pijp doodgeschoten. Knufman lijkt over een conflict over wapens te zijn vermoord. Uit het rechercheonderzoek is gebleken dat Knufman (33) een bekende was in de Amsterdamse onderwereld. In zijn kleding vond de recherche zijn gsm met daarin een prijslijst met wapens en de bijbehorende vraagprijs. Op de dag voor de liquidatie vertelde Knufman aan verscheidende vriendinnen en kennissen dat hij diep in de problemen zat, al zei hij niet om wat voor problemen dat ging en voor wie hij bang was. Knufman zat tot eind 2006 een lange celstraf uit voor deelname aan een criminele organisatie die grote partijen xtc had uitgevoerd naar de VS, Duitsland en Frankrijk. Op de dag van zijn arrestatie vond de recherche een partij xtc en wapens in een verborgen bergruimte onder het bad in het huis van zijn moeder. Medio oktober 2008 maakt de politie bekend dat het rechercheteam ontbonden wordt.

4 oktober 2007: Friedrich Friebel
Friebel wordt in de middag van 4 oktober doodgeschoten op zijn Haagse woonboot. Friebel was jarenlang een informant van de politie. Eén van de slachtoffers van Friebels samenwerking met politie en justitie was de Delftse crimineel Karel Pronk. Mede dankzij verklaringen van Friebel werd Pronk begin jaren ’90 tot 20 jaar cel veroordeeld wegens betrokkenheid bij de moord op Rijswijkse tuinder G. de Graaf, die in januari 1991 werd doodgeschoten. De Graaf zou een conflict hebben gehad met Marco Eijk. Deze liquidatie zou verband houden met een reeks gewelddadige incidenten in Delft. Hierover valt hier meer te lezen.

7 november 2007: Victor ‘t Hooft (47)
Victor ‘t Hooft wordt woensdagavond doodgeschoten bij zijn woning aan de Bezuidenhoutsweg. De 47-jarige ‘T Hooft woonde al geruime tijd in Zwitserland. Volgens omwonenden kwam hij regelmatig terug in Den Haag, waar hij op enkele honderden meters afstand woonde van paleis Huis ten Bosch, de residentie van Koningin Beatrix. De vrouw van ’t Hooft was getuige van de moord en gaf een gedetailleerde omschrijving van de dader. Op dinsdag 1 april 2008 wordt Raymond P. aangehouden wegens betrokkenheid bij de moord. Raymond P. heeft een crimineel verleden als lid van de beruchte Juliët-bende. In juni 2005 wordt P. verdacht van de moord op Brian Fischer, tijdens een inbraak in een wiethok. Dat was in juni 2005 in Terheyde, bij Breda. Hij gaf wel toe dat hij bij het wiethok was geweest, maar niet op het tijdstip van de moord en hij ontkende dat hij had geschoten. Uiteindelijk is hij daarvoor in hoger beroep inderdaad vrijgesproken. De politie kwam op het spoor van Raymond P. middels DNA-sporen die op het lichaam van ’t Hooft waren aangetroffen. Samen met Raymond P. worden er nog twee mannen aangehouden. De andere verdachten zijn de 20-jarige Saloua A., de 47-jarige Voorburger Jack van V. (een jeugdvriend van ‘t Hooft en voerde nog de regie over diens begrafenis) en de 27-jarige Leslie S. Laatstgenoemde werd afgeluisterd terwijl hij over de zaak sprak met een andere verdachte in een politiebusje terwijl hij onderweg was van Middelburg (waar hij gedetineerd zit) naar Den Haag. S. vertelt dat hij samen met medeverdachte Raymond P. ‘daar’ op de fiets was. ‘Daar’ dat was op 7 november bij de woning van ‘t Hooft aan de Bezuidenhout in Den Haag. Voor justitie is het duidelijk dat Raymond P. de schutter was. Op gevonden wapens en munitie zaten zijn sporen en de vrouw van ‘t Hooft heeft hem herkend. Zowel Leslie S. als Raymond P. zijn op de dag van de moord te zien op de beveiligingscamera’s van het Texaco benzinestation, dat schuin tegenover de woning van ‘t Hooft ligt. Ook zou het duo die 7e november veel met elkaar hebben gebeld. Volgens justitie waren ze eerst van plan om een gestolen motor te gebruiken, maar kozen ze uiteindelijk voor de fiets. Begin april 2009 worden Raymond P. en Leslie S. vrijgesproken van elke betrokkenheid bij de moord op ‘t Hooft. Het OM kondigde gelijk na de vrijspraak aan in hoger beroep te zullen gaan.

13 november 2007: Wilgo Noslin
Op dinsdagnacht 13 november 2007 wordt er door de politie pal voor cafetaria ‘t Puntje een met bloed besmeurde standaard gevonden. Ook treft men bloedsporen aan op een buitenbankje. Van de boomlange Wilgo Noslin, die na een eerder gepleegde inbraak ‘s nachts slaapt in de snackbar, ontbreekt ieder spoor totdat hij de vrijdag erna op enkele tientallen meters afstand van ‘t Puntje in een sloot wordt gevonden. Zijn handen zijn met een riem vastgebonden. Deze moord zou verband houden met een reeks gewelddadige incidenten in Delft. Hierover valt hier meer te lezen.

26 november 2007: Hannes van Schaften
De 39-jarige ambulante handelaar Van Schaften uit Schiedam wordt lange tijd vermist, maar uiteindelijk wordt zijn lichaam op 25 maart 2008 gevonden nabij Rotterdam Airport. De man is op maandag 26 november 2007 voor het laatst gezien in Delft, waar hij ’s ochtends een “zakelijke afspraak” had.

29 december 2007: Ruud Corneille
De 67-jarige Ruud Corneille, een bekende van de politie, wordt dodelijk getroffen tijdens een schietpartij in Waterwijk.

26 januari 2008: Rick Holshuijsen (44)
De voormalige freefighter en vermeend lijfwacht van Jesse Remmers wordt in café Familia in Amsterdam doodgeschoten. Tegelijkertijd ontploft er ook een granaat, waarbij acht mensen gewond raken. Uit forensisch onderzoek blijkt dat Holshuijsen de handgranaat zelf had meegenomen, mogelijk om een conflict op te lossen. Later meldt zich de 37-jarige Geoffrey N. bij de politie. Hij wordt aangehouden omdat hij de fatale schoten zou hebben gelost. Op 18 augustus 2008 wordt N. veroordeeld tot een celstraf van zes jaar.

9 februari 2008: Rick van der Bunt (39)
De 41-jarige Rick van der Bunt, voormalig rechterhand van Mink Kok, wordt ’s avonds doodgeschoten buiten een restaurant in de binnenstad van Madrid. In het restaurant vierde Van der Bunt een deal die hij kort daarvoor had gesloten met de Italiaanse justitie. Daarbij was overeengekomen dat hij van een oude straf voor een cocaïnezaak nog maar 4 jaar hoefde uit te zitten. Van het slachtoffer was bekend dat hij nog altijd in de drugshandel actief was en over goede contacten met Colombianen beschikte. In de jaren negentig werkte hij nauw samen met Mink Kok. Hij was betrokken bij de beruchte coffeeshop Betty Boop op de Nieuwezijds Kolk in Amsterdam, van waaruit volgens justitie ook volop in drugs werd gehandeld.

11 augustus 2008: August ‘Segebai’ Adjoeba (34)
Adjoeba verlaat rond 10.00 uur die ochtend de flat van zijn vriendin om naar de sportschool te gaan. Onderaan de trap komen twee mannen onder een poortje vandaan en ze schieten op Adjoeba. Er is zeker 30 keer geschoten en een aantal kogels raken zijn lichaam. Voorbijgangers hebben geluk gehad dat ze niet zijn geraakt. De daders zijn er vervolgens in een grijze Volkswagen Golf vandoor gegaan via de A10 Noord naar een parkeerplaats bij voetbalvereniging Voorland in de Watergraafsmeer. Daar hebben ze de auto in brand gestoken en een deel van de Volkswagen is in vlammen opgegaan. De liquidatie zou verband houden met een ruzie tijdens het uitgaan in 2005. Hierover is hier meer te lezen.

10 september 2008: Hans van Geenen (33)
Op woensdag 10 september tussen 02.00 en 03.00 uur werd een auto met daarin o.a. Hans van Geenen uit Oss op het traject tussen Cuijk en Nijmegen meerdere malen beschoten. De 33-jarige Van Geenen, de bijrijder van de auto, werd dodelijk getroffen. De 24-jarige bestuurder, genaamd Olaf, liep lichte verwondingen op en kon na behandeling in het ziekenhuis naar huis. In een poging aan hun achtervolgers te ontsnappen, zijn de latere slachtoffers van de schietpartij woensdagochtend op de A73 bij Nijmegen gekeerd op de weg en zijn een eind gaan spookrijden. Dat is volgens een verklaring van Olaf gebeurd tussen Malden en de afslag Cuijk. Hoeveel kilometer de achtervolging tegen het verkeer in heeft geduurd, wist hij zich tijdens het verhoor niet te herinneren. Ook kan hij zich niet het type auto herinneren dat hen achtervolgde. Olaf is niet verdacht van een misdrijf. Na poliklinische behandeling en verhoor woensdag heeft de politie hem laten gaan. De Ossenaar die alleen maar lichtgewond raakte, is politiebewaking aangeboden. De politie zegt niet of hij van dit aanbod gebruik heeft gemaakt. Van Geenen zou diezelfde avond het Holland Casino in Venlo hebben bezocht om te pokeren. Tijdens een rechtszitting in maart 2009 blijkt dat de bestuurder van de auto spoorloos is. Hij moest zich die dag verantwoorden voor een aanrijding met een kind op de dag van de moord. Het kind liep een gebroken been op. Op 21 april 2009 worden vijf verdachten aangehouden vanwege betrokkenheid bij de moord op Van Geenen. Onder de verdachten zijn een 38-jarige inwoner van Oijen, een 29-jarige inwoner van Lith en een 34-jarige inwoner van Berghem. Deze drie personen worden verdacht van betrokkenheid bij de moord op Hans van Geenen en van grootschalige hennephandel. Een 28-jarige vrouw uit Oss en een 62-jarige Amsterdammer worden alleen verdacht van betrokkenheid bij de moord op Hans van Geenen.

14 – 17 oktober 2008: Brian Stein en René Karamatali
Brian Stein wordt op 14 oktober voor het laatst gezien, twee dagen later gevolgd door zijn goede vriend René Karamatali. Laatstgenoemde runt een illegaal beveiligingsbedrijf. Na klachten van omwonenden over een penetrante rioolstank wordt Karamatali’s met kogels doorzeefde lichaam op 14 november gevonden in een rioolput, onder een bedrijventerrein aan de Poortmolenstraat in Almere Buiten. Een halve maand later, op 1 december, wordt ook Brian Stein gevonden. Zijn lichaam wordt aangetroffen in de kofferbak van een Peugeot 206 op een parkeerplaats in Nieuw-Vennep. De laatste uren van beide mannen vertonen opmerkelijke overeenkomsten. Zowel Karamatali als Stein had een afspraak bij een tropische groente- en fruithandel. De één in Amsterdam-Zuidoost, de ander in Almere. Beide fruitwinkels hadden dezelfde uitbater, Dewradj ‘Anand’ J.. Beide slachtoffers keerden hier niet levend van terug. Stein ging op 14 oktober langs bij de tropische groente- en fruithandel Micromarkt aan de Harriet Freezerstraat in Amsterdam-Zuidoost, waar hij nagenoeg iedere week op maandag of dinsdag kwam. Karamatali’s laatste afspraak was bij de tropische winkel in de Flevo Bazaar aan de Bolderweg in Almere-Buiten. Op de dag van zijn verdwijning reed Karamatali in een zwarte Opel Antara. Deze terreinwagen werd op 15 november gevonden op een parkeerplaats bij winkelcentrum Wisseloord in Amsterdam Zuid-Oost. Beide mannen kunnen in verband worden gebracht met een mysterieuze schietpartij in de nacht van 16 op 17 oktober in een woning op het Isaak Gosseshof in Amsterdam-Slotervaart. Voor de woning zakt een 42-jarige Surinaamse vrouw ineen. Ze is geraakt in haar onderlichaam. Ook in de woning blijkt één van de vier aanwezigen – een 35-jarige Surinamer – in zijn been geschoten. Als de politie arriveert, zwijgen allen stoïcijns over het incident. Daarom worden ze allemaal aangehouden. In de Amsterdamse woning neemt de politie een aantal spullen in beslag. Later blijkt dat een aantal van die spullen toebehoorden aan Karamtali en Stein. Hierdoor wordt het drietal officieel verdacht van betrokkenheid bij de moord op Stein en Karamatali. De moorden zouden verband houden met een ruzie tijdens het uitgaan in 2005. Hierover is hier meer te lezen.

27 januari 2009: Giovanni Van Ierland
Op Curaçao wordt Giovanni Van Ierland geliquideerd. Hij was net vervroegd vrijgekomen na een lange gevangenisstraf wegens een witwasaffaire waarbij ook een vertrouweling van de vermoorde vastgoedbaron Willem Endstra was betrokken. Van Ierland werd in zijn hoofd geschoten door een nog onbekende man, terwijl hij in zijn auto voor een winkel wachtte. Voor zijn veroordeling, zeven jaar geleden, was hij eigenaar van het Curaçaose openluchtbordeel Campo Alegre. Tijdens zijn gevangenschap verloor Van Ierland de macht over het bordeel aan een groep zakenlieden. Sinds die tijd probeerde hij de zeggenschap over Campo Alegre terug te krijgen.

5 februari 2009: Boneka Belsarang en Yassin Chakor
Donderdagochtend 5 februari 2009 wordt bij Leiderdorp vlakbij het pannenkoekenrestaurant De Hooiberg langs de A4 twee lijken aangetroffen. De politie treft in de omgeving een groot aantal kogelhulzen aan. Eén van de twee mannen is Boneka Belserang, een bekende in de Amsterdamse onderwereld. De andere man is Yassin Chakor, een vriend van Belsarang. De dubbele liquidatie zou verband houden met een ruzie tijdens het uitgaan in 2005. Hierover is hier meer te lezen.

24 februari 2009: Namuk Dagastan
De 38-jarige Amsterdamse Turk Namuk Dagastan wordt rond 00.30 uur ’s nachts doodgeschoten in zijn zwarte Ford Mondeo in de Cornelis Dirkszstraat in Amsterdam-West. De bij de politie bekende Dagastan is de avond voor zijn dood gezien in verscheidene horecagelegenheden in West. Hij bezocht eethuis Mehtap aan de Admiraal de Ruijterweg in De Baarsjes, eetcafé De Uitweg aan Tussen Meer in Osdorp en Café-Bar 58 aan de Osdorper Baan. Nadat Dagastan was doodgeschoten, liepen twee mannen met capuchons in de richting van de Piet van der Doesstraat. Aan de capuchon van één van de mannen zat een bontkraag. Hij droeg een halflange jas en een spijkerbroek. Even later liepen nog twee mannen dezelfde route. Op 4 mei 2009 wordt in Utrecht een 44-jarige man zonder vaste woon- of verblijfplaats aangehouden vanwege zijn mogelijke betrokkenheid bij de liquidatie van Dagastan. Tijdens de aanhouding van de man, die bekend is bij politie, zijn een vuurwapen en een grote hoeveelheid geld aangetroffen.

9 maart 2009: Peter Petersen
Peter Petersen, alias ‘Dikke Peter’ is dinsdagochtend 3 maart rond 10.00 uur in zijn auto doodgeschoten voor hotel Jan Tabak langs de A1. De Amsterdamse vastgoedhandelaar was de vaste zakenpartner van de in 2005 geliquideerde Kees Houtman. Samen kochten ze onder andere coffeeshop de Future in Osdorp, hotel The Bridge aan de Amstel, en een jachthaven in het Amsterdamse Bos. Dat waren de mooie jaren. Maar na 2004 werden het angstige tijden voor Petersen. Petersen schafte zich zelfs twee wapens aan om zich te beveiligen. Zijn huis werd voorzien van zware rolluiken. Getuigenissen in het zogenaamde Kolbak-dossier maken duidelijk dat Petersen de afgelopen jaren onder zware druk stond omdat hij zich had ingelaten met de aankoop van ‘besmette’ panden uit de erfenis van de in mei 2004 geliquideerde vastgoedhandelaar Willem Endstra. Daarbij zou Petersen door topcrimineel Willem Holleeder onder druk zijn gezet. Zo zou hij onder dwang de seksclub aan de Roompotstraat hebben overgenomen. Petersen zou voor zijn dood regelmatig zijn verhuisd om wraakacties vanuit de onderwereld te voorkomen. De recherche houdt er rekening mee dat Petersen naar de locatie is gelokt of door zijn latere moordenaar ‘s ochtends naar zijn afspraak is gevolgd.

Het met bloed besmeurde plaveisel is het object voor de beeldend kunstenaar, de straat z’n atelier. Daarom fietste Michiel Romeyn onlangs naar Amsterdam-West, gewapend met een camera. Op dinsdag 4 augustus was in de Bestevaerstraat immers de crimineel Clyde de Jezus doodgeschoten. Romeyn legt uit hoe het is gegaan: ‘Die vent stond z’n auto te wassen. Komt er een gast langsrijden die hem neerlegt. Prrrffft! Prrrfft! Prrrfft!’ (Imiteert het geluid van een salvo uit een automatisch wapen.) ‘Glijdt-ie zo over de motorkap.’ Naast acteren (Jiskefet, Alles is Liefde) maakt Romeyn kunst, veelal met de gewelddadige dood als onderwerp. Eerder exposeerde hij met een serie close-ups van liquidatieplekken, zoals de straatstenen waarop Willem Endstra, Evert Hingst, Sam Klepper en Cor van Hout het leven lieten. De Jezus is het vijfde slachtoffer in een reeks moorden met wraak als vermoedelijke oorzaak. Vijf jaar geleden kregen meerdere Amsterdamse criminelen woorden na een avondje stappen in club Ministry. Een van hen werd daarbij doodgeschoten. Hetzelfde is sindsdien vier andere ruziezoekers overkomen.



De kroongetuige van het Openbaar Ministerie in het liquidatieproces, Peter la Serpe, heeft meer moorden op zijn geweten dan hij tegenover het Openbaar Ministerie heeft opgebiecht. Dat stellen twee anonieme getuigen. De NOS beschikt over hun verklaringen die deze week aan het liquidatiedossier zijn toegevoegd.  De twee nieuwe getuigen zijn door de advocaten van de verdachten in het liquidatieproces opgespoord. De raadkamer van de rechtbank in Amsterdam bepaalde onlangs na een lange procedure dat de twee de status van anonieme getuigen krijgen. Dat betekent dat hun identiteit geheim blijft. Wel is duidelijk dat het gaat om twee directe kennissen van La Serpe. La Serpe heeft hen enkele jaren geleden verteld dat hij een man in een loods heeft doodgeschoten in het bijzijn van medeverdachte Jesse Remmers. Vermoedelijk gaat het om de moord in 2002 op Gerrie Betlehem, iemand uit het criminele milieu.

Volgens getuige F1 deed La Serpe zijn verhaal in 2003 of 2004 toen het hem tegenzat en hij erg neerslachtig was. Het ging om een liquidatie enkele jaren daarvoor.  “De man die hij had neergeschoten, was een man die terugvocht, die er niet in één keer onder te krijgen was en die dus nog een keer beschoten moest worden”, zegt F1. “Een grote kerel, een beer van een vent in een loods. In ieder geval was er een conflictsituatie ontstaan in een loods waarin La Serpe op die man geschoten heeft. (…) In ieder geval heeft La Serpe verteld dat er twee keer is geschoten.” Volgens F1 is La Serpe bij nog een liquidatie betrokken geweest. “Zo heeft hij ook verteld dat hij na een liquidatie waarbij de wapens in de gracht of in een kanaal zijn gegooid de fout heeft gemaakt zijn kleding en alles weg te gooien en dat zijn trouw- of verlovingsring met naam erop nog in zat. Dat was volgens mij een andere liquidatie.”

Ook tegen getuige F3 heeft La Serpe verteld over de moord in de loods. “In mijn aanwezigheid heeft La Serpe verteld dat hij een man in een loods heeft doodgeschoten. La Serpe vertelde dat hij en Jesse Remmers de man hadden meegenomen naar die loods. Het was een grote vent. Hij stond weer op of kwam overeind of zo en wilde die loods uit naar buiten lopen of zoiets. R. kon of wilde hem niet neerschieten en toen heeft La S. het gedaan. Hij heeft de man doodgeschoten.”

Auteursrecht van deze foto ligt bij Camilleri.nl, gebruik mag alleen na toestemming met bronvermelding.

“Hij heeft letterlijk gezegd: Jesse durfde niet te schieten. Hij zou zo weglopen en Jesse deed niets en dus schoot ik.” De naam van het slachtoffer noemen de anonieme getuigen niet, maar zeer waarschijnlijk gaat het om Gerrie Betlehem. Die werd in april 2002 dood in het water van het Amsterdam-Rijnkanaal tusen Loenen en Nigtevecht gevonden. Opvallend is dat La Serpe zelf over de moord enkele saillante details heeft verteld aan de politie. Hij schuift de moord echter in de schoenen van medeverdachte Jesse Remmers. Volgens La Serpe had die hem foto’s laten zien van de dode man en hem ook verteld dat de moord in een loods in Utrecht had plaatsgevonden. Jesse en anderen zouden 360 kilo hasj van Betlehem hebben willen afpakken.

La Serpe vertelde rechercheurs dat hij de munitie waarmee Betlehem is vermoord aan Jesse Remmers heeft geleverd. Het ging om zogenaamde 9 mm hollowpoint zilvertips patronen, zeldzame munitie. De verklaringen van de twee getuigen kunnen grote gevolgen hebben voor het slepende liquidatieproces waarin elf verdachten terecht staan voor verschillende liquidaties en pogingen daartoe. Kroongetuige La Serpe, die zelf betrokken was bij de moord op vastgoedhandelaar Kees Houtman in 2005, speelt een uiterst belangrijke rol. Hij heeft verklaringen afgelegd over medeverdachten, in ruil voor de belofte van het OM dat er een lagere straf tegen hem geëist wordt.

La Serpe krijgt na het uitzitten van zijn straf een andere identiteit en financiële ondersteuning bij het opbouwen van een nieuw bestaan, dat is het tweede deel van de deal. Volgens bronnen bij justitie is het bedrag dat het OM hiervoor heeft toegezegd tot boven het miljoen gestegen. De deal heeft al enkele keren op losse schroeven gestaan omdat La Serpe ontevreden was over de uitwerking ervan. Belangrijk is dat de deal met het OM ook inhoudt dat La Serpe open kaart zou spelen over zijn betrokkenheid bij andere liquidaties dan die op Kees Houtman. Als blijkt dat La Serpe hierover niet de waarheid heeft verteld, kan dit de deal met het OM op losse schroeven zetten. Bovenal tast het echter zijn geloofwaardigheid als getuige aan. Want hoe betrouwbaar zijn eerder afgelegde verklaringen? Dat is natuurlijk ook de reden dat de advocaten van de andere verdachten hemel en aarde hebben bewogen om de verklaringen van de twee kennissen van La Serpe bij het proces te betrekken. Het is voor het eerst dat justitie een kroongetuigedeal heeft gesloten met een crimineel die zelf bij een moord betrokken is. Voor justitie hangt veel af van het slagen hiervan. Want zonder deals met criminelen zijn de liquidaties in de onderwereld bijna niet oplosbaar, stelde justitie zelf bij het begin van het proces. Maar dat er veel haken en ogen zitten aan deze deal, beseft men ook wel. Maandag gaat het liquidatieproces verder in de extra beveiligde rechtbank in Amsterdam. De rechtbank moet dan beslissen hoe de strafzaak verder moet. Vrijwel zeker zal het proces opnieuw vertraging oplopen.

[pro-player width='530' height='110' type='sound']http://camilleri.nl/wp-content/uploads/serpe.mp3[/pro-player]

Wanneer wordt het Surinaamse volk wakker? De veelvoudig moordenaar en veroordeeld drugscrimineel Desi Bouterse heeft zijn intrek genomen in het presidentieel paleis en omringt zich meteen met allerhande dubieuze figuren. Geen reden voor een feestje, zou je zeggen. Bouterse speelt het slim. Met de ministersploeg lijkt weinig mis. Maar achter de schermen maakt zijn Kabinet de dienst uit. Eén van zijn secondanten bij deze marionettenpolitiek is oud-minister van Buitenlandse Zaken en diplomaat Harvey Naarendorp. Net als Bouterse zelf verdachte van de Decembermoorden. Ach, daar trekken de ‘heren’ zich niets van aan! Even een amnestiewet door de Assemblee en dan is dat ook weer opgelost. Voor de vorm komt er een Waarheidscommissie. Een andere omstreden figuur in het gezelschap van de kersverse president is Etienne Boerenveen. In 1986 werd de toenmalige legerkapitein in Miami aangehouden toen hij met de CIA onderhandelde over een drugsdeal. Hij kreeg twaalf jaar aan zijn broek. Boerenveen was naar verluidt een van de vele criminele sponsors van de verkiezingscampagne van Bouterse. Gisteren trad inspecteur George Biervliet aan als hoofd van de Centrale Inlichtingen- en Veiligheidsdienst. Twee jaar geleden was hij door minister Santokhi van Justitie en Politie op non-actief gesteld vanwege contacten met drugscriminelen. Biervliet won een rechtszaak tegen de minister, maar die hield voet bij stuk. Voor Bouterse blijkbaar een geschikte pion. Ook zo’n lekkere jongen: Melvin Linscheer. Deze ‘Beul van het Binnenland’ – hij leidde in de jaren tachtig de burgeroorlog tegen het Junglecommando van Brunswijk – zal Biervliet ondersteunen en Bouterse adviseren over het veiligheidsbeleid. Zijn tactiek zal bestaan uit intimideren en desnoods grof geweld. Kritische journalisten kunnen hun borst nat maken. Anders dan veel mensen denken heeft niet de meerderheid van het volk voor Bouterse gekozen, maar een vijfde deel. Door een akkoord met veroordeeld drugsbaron Ronnie Brunswijk en zedendelinquent Paul Somohardjo wist Bouterse vervolgens in het parlement een meerderheid achter zich te krijgen.  Het is verstandig dat de Nederlandse politie voorlopig alle samenwerking met de Surinaamse collega’s staakt. Ook bonafide ondernemers kijken wel uit om nog één eurocent in Suriname te investeren. Alleen de drugsjongens uit de Bijlmer juichen: de lijnen gaan weer open. Helaas betaalt het volk de tol.

[pro-player width='530' height='446' type='video']http://www.youtube.com/watch?v=sl0NfT6f1bs[/pro-player]

De politie gaat de netwerksite Hyves structureel inzetten bij het opsporen van daders. Een proef waarbij bezoekers van deze site werden betrokken bij een moordzaak en een poging tot ontvoering, hebben tot succes geleid, aldus de politie. Het korps IJsselland heeft daarom de site depolitiezoekt.hyves.nl in het leven geroepen. Het korps gebruikte naar eigen zeggen als eerste in het land de netwerksite bij een poging een zaak op te lossen. Het ging in deze zaak om een dubbele moord die in 2009 is gepleegd op een afgelegen terrein in Vollenhove. Een buurtonderzoek had daar geen zin omdat buren ontbraken. ,,Er liep wel een buslijn voor scholieren langs het huis van de slachtoffers. Via Hyves hebben we veel reacties gehad van scholieren met bruikbare informatie”, aldus een woordvoerder van de politie. De proef van het korps in de moordzaak was eigenlijk niet toegestaan. ,,We hadden te goeder trouw een profiel aangemaakt maar Hyves meldde ons dat dit bedoeld is voor personen, niet voor organisaties.” Het korps is nu een samenwerking met de site aangegaan om opsporingen structureel te kunnen plaatsen. IJsselland hoopt dat andere korpsen zich aansluiten. Het initiatief is een vervolg op politiezoekt.nl. ,,Bij zo’n site gaat men ervan uit dat mensen automatisch weer op deze site terug komen. Wij hebben nu echter op hyves een aanplakbord op een plek waar vele honderdduizenden langs komen. We kunnen hiermee snel een groot publiek benaderen.” Ook een poging tot ontvoering in Lettele (gemeente Deventer) leidde tot veel reacties. ,,Het meisje was op de terugweg van een avondje stappen in een discotheek. Deze uitgaansgelegenheid had een Hyvesgroep van vijfduizend mensen die we meteen konden benaderen.” Voor alle zaken die op Hyves geplaatst worden, dient vooraf toestemming door een officier van justitie te worden verleend.

Jan-Dirk Paarlberg: 'de rechter ontbeert realiteitszin'

Geplaatst: 05/07/2010 in Processen
Tags:, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Hij is veroordeeld voor witwassen, fraude en andere onverkwikkelijke zaken. Nu zoekt Jan-Dirk Paarlberg de publieke arena. ‘Ik heb er gruwelijk spijt van dat ik me niet eerder heb verdedigd.’

Het zomerse daglicht komt nauwelijks binnen in de Amsterdamse loungebar aan de Prinsengracht. Bij de ingang staat een portable schminkset, achter de deur van de rookruimte branden de cameralampen van het televisieprogramma NOVA. Jan-Dirk Paarlberg ontvangt de pers.

De multimiljonair die op 8 juni werd veroordeeld tot viereneenhalf jaar cel voor witwassen, oplichting, fraude en valsheid in geschrifte, wil zijn verhaal doen. ‘Ik heb zes jaar mijn mond gehouden. Op advies van mijn vorige advocaat, die meende dat ik de zaak voor de rechter moest uitvechten. Nou, daar heb ik gruwelijk veel spijt van. Ik ben in de media op de meest vileine wijze neergesabeld, waarbij ik vermoed dat sommige kranten werden gevoed door het Openbaar Ministerie.’

Het zomerse daglicht komt nauwelijks binnen in de Amsterdamse loungebar aan de Prinsengracht. Bij de ingang staat een portable schminkset, achter de deur van de rookruimte branden de cameralampen van het televisieprogramma NOVA. Jan-Dirk Paarlberg ontvangt de pers. De multimiljonair die op 8 juni werd veroordeeld tot viereneenhalf jaar cel voor witwassen, oplichting, fraude en valsheid in geschrifte, wil zijn verhaal doen. ‘Ik heb zes jaar mijn mond gehouden. Op advies van mijn vorige advocaat, die meende dat ik de zaak voor de rechter moest uitvechten. Nou, daar heb ik gruwelijk veel spijt van. Ik ben in de media op de meest vileine wijze neergesabeld, waarbij ik vermoed dat sommige kranten werden gevoed door het Openbaar Ministerie.’

Maar niet alleen de pers oordeelde bij tijd en wijle snoeihard over de gedistingeerde kasteelheer, ook het vonnis van de rechters is onverbiddelijk. Paarlberg (17 februari 1957) kreeg zelfs een half jaar celstraf meer dan de eis van het Openbaar Ministerie. De rechtbank rekent het hem zwaar aan dat hij ‘langdurig’ en ‘op geraffineerde wijze’ het internationale financiële en economische verkeer heeft misbruikt en zijn zakenimperium heeft ingezet bij de begane delicten.

Hoofdmoot van de veroordeling is het witwassen van afpersgeld. De rechters achten het bewezen dat de later vermoorde vastgoedman Willem Endstra in de jaren voor zijn dood door Willem Holleeder is gedwongen om ruim zeventien miljoen euro te betalen aan Paarlberg. ‘Verdachte wist dat deze bedragen van misdrijf afkomstig waren, maar heeft desondanks de bedragen verworven en voorhanden gehad,’ meldt het vonnis. Dat politie en justitie die witwasconstructies hebben kunnen traceren, is het gevolg van Endstra’s gewelddadige einde, menen de rechters. Anders was dit misdrijf wellicht nooit boven tafel gekomen, suggereren ze impliciet.

De veroordeelde gaat in beroep én roert zich nu voor het eerst publiek. Gezeten op een leren krukje, praat hij even keurig en bij vlagen geaffecteerd (hij zegt ‘dee’ in plaats van ‘deed’) als de afgelopen maanden in de Haarlemse rechtbank. Paarlberg rookt cigarillo’s, draagt een donkerblauw krijtstreeppak en gebruikt het woord ‘verbijsterd’ veelvuldig om zijn onbegrip uit te drukken. De gevallen heer van stand wordt bijgestaan door zijn advocaten Bénédicte Ficq en Marnix van der Werf. Ook aangeschoven zijn de altijd in zijn nabijheid verkerende assistente Yvonne en chauffeur Jacob, die hem al negentien jaar rondrijdt.

Zijn er verder nog mensen die met u geassocieerd willen worden?

‘Ik heb denk ik driehonderd sms’jes gekregen. Hartverwarmend. Dat geeft kracht, want ik was echt lamgeslagen.’

Maar hier zit nu wel een veroordeeld witwasser, fraudeur, oplichter en vervalser.

‘Ik moet keihard terugvechten om de waarheid te tonen, want ik ben geen witwasser, ik ben geen fraudeur. Ik heb één foutje gemaakt door een stuk dat een medewerker had geschreven te ondertekenen, omdat die medewerker meende dat we werkkapitaal nodig hadden (Paarlberg heeft in de rechtszaal toegegeven dat hij een vals document, een zogenaamde escrow agreement, heeft ondertekend waarmee zijn bedrijf 1,5 miljoen euro heeft geleend bij zijn bank, red.). Dat had ik niet moeten doen.’

U maakte een vrij onaangedane indruk toen de voorzitter het vonnis voorlas.

‘Ik kreeg echt een ongelooflijke shock ervan. Ik was verbijsterd. Dat had ik nooit verwacht.’

Wat dan wel? Dat u zou worden vrijgesproken?

‘Ja. Zeker voor de verdenking van witwassen.’

Het verhaal van Paarlberg is bekend en komt in een notendop hierop neer: hij en Willem Endstra hadden in de jaren negentig een gezamenlijk belang in de jachthaven van IJmuiden. Toen Paarlberg zag dat zijn zakenpartner omging met criminelen, wilde hij afscheid nemen. Het duo haalde hun gezamenlijk bezit uit elkaar, waarbij Endstra de IJmuidense Seaport overnam. Pas jaren later ging Endstra, na aandringen van Paarlberg, betalen.

Dat geloven de rechters niet. Zij kennen meer waarde toe aan de versie van het OM. Die gaat ervan uit dat Endstra door Holleeder gedwongen werd miljoenen te betalen. Om dat geld een legaal sausje te geven, hebben Paarlberg en Endstra volgens justitie meerdere mogelijke neptransacties besproken. Uiteindelijk kwamen ze uit bij de zogenaamde ‘oude’ havenschuld. Justitie baseert zich daarbij op Willem Endstra, die dit verhaal liet optekenen bij een notaris met de voorwaarde dat het stuk pas na zijn dood mocht worden geopenbaard. Endstra werd in 2004 vermoord.

Paarlberg noemt het ‘absurd’ dat de rechtbank zijn versie niet gelooft. ‘Als je uit elkaar gaat, als je gaat scheiden, dan deel je toch je bezit? Volgens de rechtbank heb ik gezegd: hier Willem, je krijgt de Seaport IJmuiden cadeau. Hou het maar. Ik denk dat zo’n vrijgevig iemand niet bestaat. Het ging uiteindelijk om een investering van bijna twintig miljoen euro, de rente meegerekend. Dan wordt gezegd dat de haven niets waard was, omdat er 24 miljoen gulden verlies in zat. Dank je de koekoek! Dat is allemaal boekhoudkundig. Wij boekten af op investeringen, zodat we bij de volgende verkoop van appartementen minder belasting hoefden te betalen. Je ziet vandaag de dag dat de haven met winst draait. Maar de rechtbank wilde er niet aan. De tweede dag van de rechtszaak heb ik tegen de voorzitter gezegd: het lijkt wel of u me niet gelooft.’

Dat klopt. Ze geloven u niet.

‘Ja, maar het gaat om de waarde van de haven, die is objectief vast te stellen. Voor een projectontwikkelaar zit de waarde in de grond. Daarnaast zijn er een paar honderd zeer lucratieve ligplaatsen voor jachten. Het is flauwekul om te zeggen dat die haven niets waard is. Waarom zou Willem Endstra anders zelf jaarlijks aan de accountant continuïteitsgaranties hebben gegeven als hij er zelf niet in had geloofd? Haico, zijn broer, heeft tegenover de rechter-commissaris verklaard dat ze ongelooflijk veel winst gaan maken. Dat stukje verhoor blijkt nu net niet in het proces-verbaal te zijn terechtgekomen. Gelukkig hebben we het later op band kunnen terughoren.’

Toch is de scepsis van de rechtbank begrijpelijk. U en Endstra onderzochten eerst andere mogelijkheden om de schuld in te lossen. Bijvoorbeeld de verkoop van een telecombuis tussen Schiphol en Zandvoort. Die deal ging niet door. Uiteindelijk koos u voor de oude ‘havenschuld’ om uw rekeningen te vereffenen. Dat riekt op zijn minst naar een schijnconstructie.

‘Endstra was altijd met fiscale constructies bezig. Het idee om die andere transacties te gebruiken om de schuld te verrekenen, was van hem afkomstig. Zo werkte hij. Ik dacht: als het ons geen schade berokkent en we blijven binnen de grenzen van het toelaatbare, waarom niet? Maar op een gegeven moment vond ik het genoeg. Ik heb zo lang op mijn geld moeten wachten. Ik heb toen gezegd: je moet nu de afspraken uit het verleden nakomen.’

Ook Endstra zelf wist dat de schuld niet was betaald, stelt Paarlberg. Hij ziet daarvan een bevestiging in een brief die Deloitte & Touche in 2000 naar Endstra stuurde en waarin de accountant aan de vastgoedman adviseert over de vordering die er nog op de haven is. ‘Dat heeft de rechtbank van tafel geveegd met het argument: dat zal wel een fiscaal verdoezelingetje van Endstra zijn geweest, maar het is gewoon keihard bewijs dat hij me nog zo veel geld moest betalen. Dat past dan niet in het beeld van Endstra als slachtoffer, dus doen de rechters er niets mee.’

De zaak is op details ongelooflijk ingewikkeld, maar de bottomline is simpel: of Willem Endstra liegt, of u.

‘Nou, ik weet wel wie er liegt.’

Waarom zou Willem Endstra over u liegen?

‘Ik ben puzzled. Ik weet niet wat deze man heeft bewogen. Hij regeert over zijn graf heen. Wat ik wel weet, is dat Endstra een bloedhekel had aan mij. Ik ben de eerste die ooit officieel zakelijk afscheid van hem heeft genomen. Hij noemde me een schijtnicht. Endstra had een enorm minderwaardigheidscomplex. Hij maakte graag goede sier met het bezit van anderen. Hij pochte met de Euromast die van mij was, hetzelfde deed hij met de Amsterdamse Droogdok Maatschappij van Erik de Vlieger. Hij had negen vriendinnen, het bewijs dat hij continu bevestiging van zijn persoonlijkheid nodig had. Ik heb hem daarin dwarsgezeten. Op 10 april 2003, de dag dat ik mijn geld wilde veiligstellen en hem bij de notaris een volmacht tot verpanding liet tekenen, is hij zo woedend geworden dat hij die belastende verklaring heeft afgelegd.’

Toch hechten de rechters veel waarde aan het verhaal van Endstra, gesteund door getuigenverklaringen uit zijn omgeving.

‘Ik ben dan wel geen jurist, maar ik heb buiten de verklaringen van Endstra en getuigen uit zijn omgeving geen spat bewijs gezien. En Endstra is onduidelijk. Hij heeft een dagboek nagelaten waarin ik word genoemd, maar dat is aantoonbaar achteraf gereconstrueerd. Verder noemt hij me niet in de achterbankgesprekken, waarin hij sprak over de afpersing door Holleeder. Maar de belangrijkste vraag is simpel te beantwoorden: wat zou in godsnaam mijn beweegreden zijn om aan een afpersing mee te werken? Ik heb het geld niet nodig. Ik heb genoeg verdiend. Ze zeggen dat ik dat geld van Endstra voor Holleeder houd. Maar ik heb het allemaal al uitgegeven! Die stukken van mijn boekhouder heb ik ook aan de rechtbank getoond.’

U hebt eerder een beeld geschetst van een vastgoedhandel waar miljoenendeals mondeling worden beklonken. Het OM en de rechters reageerden vol ongeloof.

‘Het maakt me machteloos. Het zijn juristen, ze denken alleen maar in juristerij. Dus zeggen ze: “Als u uw geld van Endstra niet kreeg, waarom deed u dan niet gewoon een incasso?” Maar zo werkt het niet altijd. In de vastgoedwereld gaat veel mondeling en geldt: een man en man, een woord een woord. Althans voor mij. Een mondelinge overeenkomst is ook bindend. Zo deed ik zaken met Endstra, die overigens zwaar dyslectisch was. Hij schreef niet makkelijk en ik trouwens ook niet.’

Maar u komt uit de bankwereld! Niet uit de ambulante autohandel, waar je op de achterkant van de sigarendoos een deal sluit.

‘Ik heb mijn hele leven nog nooit aantekeningen gemaakt. Ik heb met overheden en multinationals wereldwijd zaken gedaan. Als ik een zaak heb lopen, doe ik die helemaal uit mijn hoofd. Ook toen we Uni-Invest overnamen (Paarlberg kocht dit beursgenoteerde vastgoedbedrijf in 2002, red.). Ik kon vertellen wat er in de contracten op pagina 143 links bovenaan stond. Zo heb ik het altijd gedaan, ook in de bankwereld. Ik had twee secretaresses die mijn brieven schreven. Vraag het Yvonne, ik schrijf nooit wat op.’

De claim die u op Endstra had, dateert van eind jaren negentig. In 2002 kwam Endstra in het nieuws als ‘bank van de onderwereld’. Had u niet gewoon uw verlies moeten nemen toen ook de banken afscheid van hem namen?

‘Ja, achteraf. Maar toen… wij waren ook continu aan het uitbreiden, we hadden geld nodig. En denk maar niet dat de banken spoorslags vertrokken zijn. Nadien zat de Duitse Areaal Bank gewoon bij hem op kantoor voor een nieuwe geldlening. En een andere bank financierde de aankoop van het Kurhaus, waar Endstra achter zat.’

Op 17 mei 2004 werd Endstra doodgeschoten. Wat dacht u op dat moment?

‘Ik was geschokt. Net zo verbaasd als iedereen. Ik wist niet dat hij zo diep in die wereld zat en dat wist het OM ook niet. Officier van justitie Koos Plooij vertelde op een van de regiezittingen dat “ons pas nu is gebleken op welke schaal meneer Endstra witwaste en wat hij in die onderwereld deed”. Oké, hij werd de bankier van de onderwereld genoemd in krantenartikelen. Maar ik heb de afgelopen jaren ook heel wat onzin over mezelf gelezen in de media. Echt de ballen van waar.’

Een andere zaak waarvoor u bent veroordeeld is de aankoop van een hotel. U hebt de aanschaf onder meer gefinancierd met 8,5 miljoen gulden die bij een bank in Luxemburg cash is gestort. Geld dat volgens u afkomstig is van de verkoop van kunst aan een Belgische verzamelaar. Maar de rechters oordelen dat u crimineel geld hebt witgewassen. Waarom hebt u dat niet goed kunnen uitleggen?

‘Dat is niet waar. Ik heb alle schilderijen bij de rechter-commissaris beschreven. Wat ze voorstelden, wat er op stond, welke schilders. Daarnaast heb ik ook een verklaring bijgevoegd van de kunstgalerie waar ik de stukken midden jaren tachtig heb gekocht. Het gaat onder meer om een Botero-beeld, een paar werken van Van Dongen, een kubistische Picasso en een Chagall waarvan ik niet zo was gecharmeerd.’

U kunt de namen van de schilderijen niet noemen. Er zijn geen foto’s, geen documenten, geen getuigen van die deal te vinden en de afnemer is dood.

‘Ja, dat is heel vervelend. Zeker nu de rechters die zaak in twijfel trekken.’

Ze trekken het niet in twijfel. Ze zeggen glashard: het is witwassen.

‘Ja maar, hebben jullie daar bewijs van gezien?’

Daar gaat het niet om. Bij een witwasverdenking geldt de omgekeerde bewijslast. Legt u als verdachte maar uit dat het geld wel een legale herkomst heeft. Dat is u niet gelukt.

‘Ik ben op zoek geweest naar bewijzen. Mijn vaste kunstagent heeft het internet nog afgestroopt, op zoek naar die stukken. Maar we hebben niets gevonden.’

Dat is niet het enige. U krijgt ook nog eens 8,5 miljoen gulden cash, die u pas een maand later naar een bank in Luxemburg brengt. Het geld komt vervolgens via buitenlandse vennootschappen terug in een hotel in Nederland. Nog eens aangevuld met 3 miljoen euro van Willem Endstra, afkomstig uit de verkoop van een speedboot aan een rijke Arabier. Daar mag de rechter toch een verklaring voor eisen?

‘De rechter kan zo’n conclusie van witwassen trekken, maar ontbeert realiteitszin. Hij weet niet hoe mijn leven eruitziet. Ik was in die tijd met tien verschillende dingen tegelijk bezig en zat veel in het buitenland. Gemiddeld meer dan tweehonderd dagen per jaar.’

Het Openbaar Ministerie ziet u niet alleen als dader maar ook als slachtoffer. U zou zijn gedwongen aan de afpersingen mee te werken. In het dossier zijn daar expliciete en impliciete aanwijzingen voor te vinden. Wat vindt u van die toebedeelde dubbelrol?

‘Daar heeft het OM vijf kantjes aan besteed in zijn requisitoir. Dat ik slachtoffer zou zijn. Mijn advocaten vonden het bizar dat Plooij die weg opging. Hoe kun je van iemand straf eisen als je hem afschildert als slachtoffer?’

En? Bent u ook slachtoffer?

‘Nee, absoluut niet! Ik wilde weg bij Endstra vanwege de mensen om hem heen. Dan zou ik me vervolgens laten dwingen door diezelfde types? Ik neem aan dat als Holleeder druk uitoefent, hij dan wel andere methodes weet om zijn geld te krijgen dan mij naar een notaris te sturen.’

Over uw contacten met Holleeder stelt het vonnis dat die ‘omvangrijker zijn geweest dan dat de verdachte de rechtbank wil doen geloven’. Hoe goed kende u hem?

‘Ik heb Holleeder twee keer gezien bij Endstra thuis. Dat heeft Holleeder in zijn eigen strafzaak ook gezegd. Er is nog een derde keer geweest. In het toilet van restaurant Groot Paardenburg stond ik mijn handen te wassen toen hij binnenkwam. We hebben elkaar gegroet. Hoe kan je dan met droge ogen volhouden dat de frequentie hoger is geweest?’

Getuigen bevestigen dat idee.

‘Met de man die beweert dat Holleeder regelmatig bij mij thuiskwam, had ik een arbeidsconflict over diefstal. Hij heeft geprobeerd geld achterover te drukken. Dat kostte hem zijn baan. Uit woede heeft hij bij de politie een verklaring afgelegd. Hij zou bij mij thuis een handgemeen hebben gehad met Holleeder. Mijn chauffeur Jacob was volgens hem tussenbeide gekomen. Jacob heeft onder ede verklaard dat het nooit is gebeurd.’

Op uw bezit is beslag gelegd. Uw wacht een gevangenisstraf. Hoe verlammend werkt dat?

‘Het is inderdaad kaal aan de muur op Bolenstein. We hebben nog stoelen, maar geen bestek meer. Ik ben niet per se optimistisch, maar ga er wel tegenaan. Ik sta vijf-nul achter.’

Bereidt u zich voor op een verblijf in de gevangenis?

‘Ik slaap meestal erg goed, maar ik heb na het vonnis wel een paar erg korte nachten gehad.’

U hebt in 2004 drie dagen in een politiecel gezeten. Hoe was dat?

(Voor het eerst lachend:) ‘Dat was geen feest. Ik ben wel afgevallen, want het eten was niet te harden daar. Slapen ging ook niet geweldig. Ik moest mijn bed opmaken met papieren lakens.’

Een voorproefje op viereneenhalf jaar cel?

‘Nee! Dat gaat me niet gebeuren. Ik ga niet een straf uitzitten voor iets dat ik niet heb gedaan. Ik heb zo veel onbegrip voor het vonnis, het lijkt wel of de rechtbank het requisitoir heeft overgenomen. Ik zal het zelf moeten doen, op zoek gaan naar mensen die voor me willen getuigen in de rechtszaal.’

De sinds 1995 spoorloze crimineel Rudy van Efferen heeft twee jaar na zijn verdwijning z’n huis in Amsterdam-Noord verkocht. Op 4 augustus 1995 verliet Rudy van Efferen zijn woning aan de Amsterdamse Papaverweg, luchtig gekleed in korte broek en lopend op slippers. Dat is het laatste wat zijn vrouw van hem zag. Van Efferen behoorde in die tijd tot de organisatie van de topcriminelen Stanley H., Jan Femer en Mink Kok. Hij was een tijdje de chauffeur van de Belgische chemicus Danny ‘Dr Ecstacy’ Leclère, de in 1993 vermoorde pillendraaier van de club.

Van Efferen is na die datum in 1995 nooit meer gezien. Toch heeft de spoorloze crimineel twee jaar na zijn verdwijning z’n huis in Amsterdam-Noord verkocht. Bij de notaris verschijnt op 27 mei 1997 ene ‘Johannes van der Velde’, volgens de leveringsakte ‘econoom’ van beroep. Hij is de gevolmachtigde van ‘Ruud van Efferen, ondernemer’ en zijn vrouw Marion. Ze verkopen via Van der Velde de Papaverweg 7C voor 550.000 gulden aan de Stichting Buddhavihara. Die stichting wordt in 1997 bestuurd door een Thaise pastor uit Den Ilp (voorzitter), een werkloze Waalwijker (secretaris) en Amsterdamse student van Marokkaanse afkomst (penningmeester). ‘Ik herinner me daar niets van’, zegt de destijds gevolmachtigde Van der Velde, geconfronteerd met de verkoop. ‘Ik wil er verder ook niet op ingaan.’

Als verkoper (erfpachter) is ook Marco P. betrokken, een bekende van de Amsterdamse politie. P. zit momenteel vast op verdenking van onder meer van witwassen en drugshandel en moet zich binnenkort voor de rechter verantwoorden. In maart vorig jaar werd hij in Frankrijk gearresteerd en uitgeleverd aan Nederland. Naast de invoer van cocaïne zijn het vooral financiële zaken die het openbaar ministerie hem ten laste legt. Hij zou collega-criminelen hebben ‘gefaciliteerd’, ze hebben voorzien van auto’s en woningen.

Het adres Papaverweg 7C had in de jaren negentig al de warme belangstelling van de opsporingsdiensten. In oude processen-verbaal worden meerdere vennootschappen genoemd als eigenaar van het pand, dat in korte tijd van hand tot hand ging. De recherche vermoedde dat de Papaverweg een ‘witwasadres’ was. Een van de betrokken partijen was volgens de politie onder meer de in 2009 vermoorde vastgoedman Peter Petersen.

Lees ook het artikel Moord in Noord: VN gidst u door boevenspeeltuin Amsterdam-Noord in de Vrij Nederland Detective & Thrillergids.

Waar moeten de Haarlemse rechters tussen kiezen voor ze op 8 juni uitspraak doen over witwasverdachte Jan-Dirk Paarlberg? De voors en tegens op een rijtje.

Requisitoir, pleidooi, dupliek en repliek zijn achter de rug. De afgelopen weken zette het openbaar ministerie puntsgewijs haar verdenkingen tegen de Maarssense zakenman Jan-Dirk Paarlberg op een rijtje en eiste vier jaar gevangenisstraf.

Het advocatenteam van de verdachte reageerde op haar beurt uitvoerig op de beschuldigingen. De raadslieden vragen om vrijspraak en anders willen ze dat het OM niet-ontvankelijk wordt verklaard in haar vervolging. In hun ogen hebben de aanklagers de rechten van de verdachte geschaad.
Het woord is aan de rechtbank die op 8 juni uitspraak doet en beslist over het lot van Paarlberg. Waar moeten de rechters over oordelen?

1. Paarlberg is een witwasser voor Holleeder
Hij heeft 17 miljoen euro van Willem Endstra gekregen. Geld dat de vermoorde vastgoedman overmaakte, gedwongen door Willem Holleeder. De laatste zit inmiddels zijn straf uit. Nu is het de beurt aan Paarlberg om te boeten, meent het OM.

Het bewijs is volgens de aanklagers Koos Plooij en Michiel Zwinkels overduidelijk. Uit een notariële verklaring van Willem Endstra, diens dagboekaantekeningen en zijn geheime gesprekken met de recherche doemt het beeld op van ingenieus geconstrueerde, schijnbaar legale constructies om het afpersgeld wit te wassen via de vennootschappen van Paarlberg.

Vooral de deal tussen de verdachte en Endstra rond de IJmuidense jachthaven is ter zitting volledig binnenstebuiten gekeerd. Volgens het OM moest een zogenaamde schuld van het slachtoffer aan de dader verhullen waar het werkelijk om gaat: miljoenen die naar het buitenland zijn gesluisd, waar Paarlberg ze ‘bewaart’ voor Willem Holleeder.

Paarlbergs advocate Bénédicte Ficq heeft een minutieuze studie van de havendeal gemaakt en komt – niet geheel onverwacht – tot de tegenovergestelde conclusie. Er was volgens haar wel degelijk een schuld tussen van Endstra aan haar cliënt. Weliswaar hebben de heren de zaken voornamelijk mondeling afgehandeld, maar de raadsvrouwe ziet voldoende bewijs in andere stukken en getuigenverklaringen die de legitimiteit van de vordering bewijzen. Volgens haar bestond die schuld ook al lang voordat Endstra zijn problemen kreeg met z’n afperser Willem Holleeder.

2. Paarlberg is een boevenvriend
Volgens de aanklagers is het keurige voorkomen van de verdachte slechts een laagje vernis. In hun ogen schuwt hij het criminele milieu niet. In de jaren tachtig en begin negentig was Paarlberg betrokken bij een gerechtelijke procedure rond een rode Ferrari van Etienne U., die bekend stond als de rechterhand van topcrimineel Klaas Bruinsma. Later investeerde Paarlberg miljoenen (onder andere deels het vermeende afpersgeld van Endstra) in het garagebedrijf Van Asselt, dat justitie zag als de hofleverancier van bolides aan de onderwereld.

Ook de relatie met Holleeder is hechter dan de zakenman wil doen geloven, aldus de aanklagers. Volgens Paarlberg is hij de Heineken-ontvoerder slechts twee keer bij toeval tegengekomen, beide keren in het gezelschap van Willem Endstra. Het OM hecht meer waarde aan de verklaring van een aannemer die zegt dat de topcrimineel de beveiliging deed voor de boerderij van Paarlberg in de Woerdense Verlaat, en de bewering van een ander dat Holleeder is gezien met ‘de benen op tafel’ ten kantore van de vastgoedhandelaar.

Het verdedigingsteam draait de zaak een kwartslag. Niet Paarlberg, maar diens vermoorde ex-zakenpartner Willem Endstra was de liaison voor veel grote criminelen. Om zijn dubieuze zaken te verhullen ontpopte Endstra zich bij leven en postuum tot een leugenaar, een schaker, een fiscale sjoemelaar, een opgejaagde schuldenaar en een paranoïde patiënt. Het is een greep uit de diffamerende karaktertrekken die de advocaten van Paarlberg aan Endstra toeschrijven.

Zij menen dat Endstra dubbelspel heeft gespeeld en twee vijanden tegen elkaar heeft uitgespeeld: John Mieremet en Willem Holleeder, die beiden miljoenen eisten van de vastgoedman. In dat toneelstuk heeft Endstra aan Paarlberg een rol toegekend die deze nooit heeft gespeeld, maar die Endstra van pas kwam in zijn poging om het vege lijf te redden uit de handen van criminele schuldeisers. Endstra kan het echter niet meer navertellen. Ficq: ‘Hoe het zit zullen we nooit weten.’

3. Paarlberg wast wit met kunst
In de jaren negentig liet de verdachte 8,5 miljoen gulden cash naar een bank in Luxemburg brengen. Dubieus, meent het OM. Waarom zeult een gerenommeerd zakenman anders met een koffer contanten? Waarom stort hij het niet gewoon op een Nederlandse bank? Waarom ligt het een paar maanden in z’n kluis en laat hij het niet renderen op een rekening? En waarom moet het vervolgens volgens een buitenlandroute worden geïnvesteerd in een Nederlands vastgoedproject? De vragen stellen is ze beantwoorden, volgens Plooij en Zwinkels: ‘witwassen.’

De verdachte ondernemer is zich van geen kwaad bewust. Hij heeft kunst verkocht aan een Belgische verzamelaar die hem in contanten heeft betaald voor de schilderijen van onder meer Van Dongen en Picasso en een beeld van Botero. Bewijzen kan hij het echter niet. Paarlberg heeft geen bonnetje. Dat de verzamelaar anoniem wilde blijven, en dat de bemiddelende kunsthandelaar inmiddels dood is, is domme pech. Waarom hij het geld bij een buitenlandse bank stortte – American Express – is ook evident volgens de kasteelheer: Nederlandse banken wilden niet zo’n groot bedrag contant aannemen.

4. Paarlberg is een fraudeur
Bij de verdachte schort het aan ethisch normbesef, meent het OM. Om zijn vrienden te plezieren zou hij ze illegale douceurtjes hebben gegeven. Dat deed Paarlberg volgens de aanklagers door privéverbouwingen van zijn kennissen weg te schrijven op zijn vennootschappen. Dat scheelde aanmerkelijk in de BTW.

Een foutje, menen Paarlberg en zijn advocaten. Toen de verdachte er achter kwam, heeft hij het alsnog goed gemaakt met de belasting. Voor zover het al een opzetje was, had hij er niets mee te maken. Hij stond ver van het dagelijkse reilen en zeilen. Daarvoor had hij zijn werknemers. Hij is dus volgens de raadslieden niet de aangewezen verdachte voor dit creatief boekhouden.

5. Paarlberg is een vervalser
De Maarssense ex-VVD-politicus Sjoerd Swane had een miljoenenschuld bij Jan-Dirk Paarlberg. Om die te vereffenen deden ze een deal met een vals notarieel stuk, zegt het openbaar ministerie. Het gaat om een aandelentransactie. De waardepapieren zouden meer waard zijn dan Paarlberg ervoor betaalde, opnieuw om zo de belasting een loer te draaien.

Gewoon een kwestie van slim zaken doen, meent de verdediging. Er is geen sprake van valsheid in geschrifte. Paarlberg maakte gewoon veel winst bij de aankoop en doorverkoop van de aandelen van Swane. Die had geen keus. Hij zat in de tang bij Paarlberg. Swane wilde onderhands het verschil inlossen op zijn schuld, maar aan die constructie werkte Paarlberg niet mee.

6. Paarlberg is een oplichter
De keurige kasteelheer heeft met een vervalst document – een zogenaamde escrow agreement – een miljoenenlening bij de SNS bank losgepeuterd. Volgens het OM lichtte hij daarmee de bank op. De aanklagers zeggen dat Paarlberg ook de handtekeningen van de twee medeondertekenaars heeft vervalst. Althans die ontkennen dat zij iets van dit document afweten.

Toen deze zaak voor de rechter ter sprake kwam, bekende Paarlberg meteen schuld: ‘Een grote fout. Het is een valse overeenkomst. Ik had er nooit m’n handtekening onder moeten zetten.’ Paarlberg bestrijdt echter dat hij een oplichter is. De bank gaf hem dat krediet omdat ze wisten wat hij waard was: ze hadden altijd goede zaken gedaan en hij was hoofdelijk aansprakelijk. Het directe verband tussen de miljoenenlening en het vervalste stuk kan niet worden bewezen, vindt hij.

Afgelopen zondag is de 37-jarige kroaat Richard Steiner (foto) gearresteerd op de luchthaven van Munchen, Duitsland. Steiner, die overigens bij zijn geboorte de naam Vladimir Barisic kreeg, is momenteel een van de beruchtste criminelen van Wenen, Oostenrijk. Hij wordt gezien als de man met de meeste bordelen en veel afpersingen en geweldsdelicten in en rondom Wenen zouden aan hem/zijn groep worden toegeschreven. Door sommige slecht geïnformeerde insiders wordt hij zelfs de Capo di tutti capi van Oostenrijk genoemd.

Na een onderzoek van 2 jaar werd afgelopen weekend met de inzet van 200 agenten verschillende mensen uit het milieu gearresteerd, waaronder dus Steiner zelf. 9 mensen zitten momenteel in voorarrest. Ook de 49-jarige geweldadige crimineel Dusan “Rocky” R. (foto onder) zat bij de arrestanten. Rocky heeft al jaren een grote naam in de weense onderwereld. Hij is vooral bekend vanwege zijn geweldadige karakter. Vorig jaar kwam Rocky landelijk in het nieuws nadat zijn vriendin, met wie hij sinds kort een relatie had, werd doodgeschoten door haar ex-vriend. Vorige jaar lekte een foto uit van het huwelijksfeestje van Rocky. Naast hem zat een hoge politie hoofdinspecteur die later gesuspendeerd werd. Bij eerste meldingen zou ook Dragan “Der Zopf” Repic gearresteerd zijn. Dragan staat bekend als de leider van een afpersingsbende en als “rechterhand” van Steiner. Deze berichten werden later tegengesproken door justitie. Overigens zou, volgens onze bronnen, Repic al jaren werken als politieinformant.

Lees verder: http://sueme.web-log.nl/sueme/2010/04/topcriminelen-w.html

In Amsterdam is een van de meeste gezochte Britse criminelen opgepakt. Anthony Mills was een van de leiders van wat de grootste cannabishandel van het Verenigd Koninkrijk wordt genoemd. Volgens de politie smokkelde de bende meer dan 250 kilo skunk per week naar Groot-Brittannië, verstopt tussen bloemen uit Nederland. Ze verkochten de drugs door aan plaatselijke handelaren. Dat schrijft de NOS vandaag. De bende verdiende zeker 50 miljoen euro met de drugshandel, maar de politie speculeert dat zij misschien wel ruim 200 miljoen aan de handel verdienden. Bij een inval in het Londense Kensington werd een kluis ontdekt waarin geld letterlijk lag te rotten omdat de criminelen het niet snel genoeg konden uitgeven. De bende werd al geruime tijd in de gaten gehouden bij hun transacties in Groot-Brittannië, Nederland, Frankrijk en Zwitserland. De Britse versie van ‘Opsporing Verzocht’ zou enkele dagen geleden net aandacht besteden aan Mills, maar hij werd op het laatste moment uit de uitzending gehouden, omdat de politie hem op het spoor was in Nederland en niet wilde afschrikken. Met de arrestatie zijn in totaal dertien leden van de bende opgepakt. Drie van de leiders van de groep bekenden eerder al schuld aan drugshandel en het witwassen van geld. Het geld werd volgens de onderzoekers weggesluisd naar rekeningen in Pakistan en Dubai. Ook werd geïnvesteerd in luxe bouwprojecten over de hele wereld. Politie en justitie in Amsterdam zetten eerder deze week nog de foto’s en namen van zes voortvluchtige, Britse criminelen die zich mogelijk schuilhouden in de Nederlandse hoofdstad op de website www.depolitiezoekt.nl. Een woordvoerder van het politiekorps Amsterdam-Amstelland laat weten dat aanvankelijk ook de gegevens van M. daarop zouden komen. Dat ging op het laatste moment niet door, omdat de instanties de man op het spoor waren gekomen en hem niet wilden afschrikken. De regio Amsterdam is een populaire schuilplek voor Britse criminelen. Politie en justitie in de hoofdstad werken dan ook al langer samen met Britse collega’s om deze personen op te sporen. De afgelopen anderhalf jaar leidde dat – voor de arrestatie van M. – tot 25 aanhoudingen.

Politie en justitie in Amsterdam roepen de hulp van het publiek in bij het opsporen van voortvluchtige Britse criminelen die zich vermoedelijk in de hoofdstad of omgeving ophouden. Zij hebben de foto, naam en andere informatie van zes van deze personen op de website www.depolitiezoekt.nl geplaatst. Dat heeft commissaris Liesbeth Huyzer van het politiekorps Amsterdam-Amstelland dinsdag bekendgemaakt schrijft De Telegraaf. Politie en justitie in Amsterdam werken al langer samen met de collega’s in Groot-Brittannië om Britse boeven op te pakken. Dat werpt zijn vruchten af. De afgelopen anderhalf jaar werden 25 van deze voortvluchtigen in de hoofdstad en omgeving opgepakt, aldus Huyzer. (more…)